2. การรักษาศีล "ศีล" แปลว่า ปกติ คือสิ่งหรือกติกาที่บุคคลจะต้องระวังรักษาตามเพศและฐานะ ศีลนั้นมีหลายระดับ คือ ศีล5 ศีล 8 ศีล 10 และศีล 227 ศีลชนิดเดียวกันยังแบ่งออกเป็นระดับธรรมดามัชฌิมาศีล(ศีลระดับกลาง) และอธิศีล (ศีลอย่างสูง)
คำว่า "มนุษย์" นั้นคือผ็ที่มีใจประเสริฐ คุณธรรมที่เป็นปกติของมนุษย์ที่จะต้องทรงไว้ให้ได้ตลอดไป ก็ คือศีล 5 บุคคลที่ไม่มีศีล 5 ไม่เรียกว่ามนุษย์แต่จะเรียกว่าคน แปลว่า ยุ่ง
การรักษาศีลเป็นการเพียรพยายามระงับโทษทางกายและ วาจา อันเป็นเพียงกิเลสหยาบไม่ให้กำเริบ และเป้นการบำเพ็ญบุญให้สูงขึ้นกว่าการให้ทาน การรักษาศีลยังได้บุญมากน้อยต่างกันจากน้อยไปหามาก คือ การให้ธรรมทาน การรักษาศีล 5 การรักษาศีล 8 การรักษาศีล 10การรักษาศีล 10 ยังได้บุญน้อยกว่าการอุปสมบทเป็นพระรักษาศีล 227 แม้จะบวชเพียงวันเดียว
แต่ศีลนั้นแม้จะมีอานิสงค์เพียงใด ก็ยังเป็นเพียงการบำเพ็ญบารมีในชั้นกลางจึงยังได้บุญน้อยกว่าการภาวนา
