อยู่เพื่อก้าวหน้า...ใช่จะอยู่เพื่อแก่
เวลาแห่งชีวิตทุกคนมีค่า..พึงใช้ชีวิตให้คุ้มค่า...การมีชีวิตอยู่จะสั้นหรือยาวไม่สำคัญเท่ากับอยู่อย่างทำประโยชน์ อยู่อย่างพัฒนา เพื่อก้าวไปสู่เส้นทางที่สดใส..จงอยู่อย่างต้นมะพร้าว ยิ่งแก่ยิ่งมีแก่น..จะไม่อยู่อย่างมะละกอ ถึงจะเติบโตมีดอกมีผล แต่ข้างในกลวง ล้มลงได้ง่าย ..ดุจเหมือนคนขาดแก่นสารและรากฐานชีวิตที่มั่นคง..
คนที่อยู่เพื่อก้าว...คือ วางตนอย่างพอประมาณ พอดี จะพูดจาพาที เน้นวจีที่สร้างสรรค์ ขยันอย่างฉลาด จะเอาเยี่ยงอย่างพึ่งที่ขยัน มีระเบียบ รู้หน้าที่
