ความดีของคน
พ่อของฉัน ฉันตั้งใจจะเขียนความดีของพ่อนานแล้ว ไม่ใช่เพื่อบอกใครๆแต่เพื่อตอกและย้ำกับตัวเองให้ช่วงเวลาของการมีชีวิตที่เหลือ เราจะอยู่ด้วยกันด้วยรัก ฟังดูเหมือนว่าฉันไม่รักพ่องั้นแหละ ...
ป่าวเลยฉันรักพ่อ.. คงปฎิเสธไม่ได้ว่า พ่อคือผู้ให้กำเนิดเรา ตามหลัก ศาสนาพุทธที่ฉันยังมีบุญหลงเหลือมาบ้างทำให้มาอยู่ใต้ร่มเงาของศาสนาพุทธ ที่องค์สมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้า กล่าวว่าบิคามารดาคือพระอรหันต์ในบ้าน ความดีของพ่อและบุญคุณของพ่อแม่จึงติดตัวเรามาตั้งแต่ให้กำเนิดเรา นั่นคือความดีข้อแรก...ที่เราไม่สามารถทดแทนบุญคุณได้หมด
เห็นด้วยที่สุด.....แม้เราจะตอบแทนบุญคุณท่านมากแค่ไหนแต่ก็ไม่สามารถตอบแทนได้หมด(เป็นลูกที่ดีให้ท่านพอใจดีที่สุด)
ใช่มากเลย พ่อมีบุญคุณกับเรามากๆๆๆๆๆๆๆๆอยากให้เพื่อนดูแลพ่อให้ดีๆๆทำให้ท่านภูมิใจไม่ทำให้ท่านผิดหวัง.......ก่อนที่จะไม่มีพ่อเหมือนเขาที่ยังไม่ได้ทำอะไรเพื่อพ่อเลย ( อย่างไงก้รักพ่อถึงพ่อจะจากไป..แต่พ่อก็อยู่ในใจเสมอ)
ใช่เลยค่ะ เพราะพ่อคือผู้ชายคนที่รักเราที่สุด....แม้เราทำผิดพลาดไปบ้างแต่พ่อก็ให้อภัยเราเสมอ...เราจึงควรกระทำตัวให้ดีที่สุด อย่าให้พ่อต้องเสียใจเพราะเราและยังรวมถึงแม่ และผู้มีพระคุณของเราอีกด้วย