บรรพบุรุษ ของไทย แต่โบราณ..ปกบ้าน ป้องเมือง คุ้มเหย้า..เสียเลือด เสียเนื้อ มิใช่เบา..หน้าที่เรา รักษาสืบไป..

...หน้าที่ของผู้ใหญ่ คือการรักษาผืนแผ่นดินนี้ ไว้ให้เป็นปรกติสุข และ ช่วยกันสืบทอดมรดกวัฒนธรรม อันล้ำค่าจากบรรพบุรุษ ไปสู่ลูกหลาน ทั้งคิดหาวิธี ป้องกันเภทภัย และ พัฒนาให้แผ่นดินและวัฒนธรรมนี้..สูงค่ายิ่งขึ้น..เพื่อยังประโยชน์ให้แก่ ลูกหลานได้เติบโตแข็งแรงมีความแข็งแกร่งพอที่จะรักษาแผ่นดินนี้สืบไป...
..แต่เมื่อมองไปในผืนแผ่นดินไทยนี้..ทุกอย่างมันกลับตาลปัตร..ไปเสียแทบทุกเรื่อง..ยกตัวอย่างเช่น ด้านการแพทย์การแพทย์แผนไทยถูกละเลยและสูญหายไปจำนวนมากจนไม่สามารถพัฒนาองค์ความรู้ที่เป็นประโยชน์คนไทย ตกเป็นทาส ติดยา ติดหมอ ไม่สามารถพึ่งตนเองได้...ด้านการศึกษาการเรียนรู้วิถีแบบพุทธะที่สามารถสร้างสันติสุขได้จริงถูกทำลายถูกหลอกให้เรียนแบบไม่รู้จบหาคำตอบให้ตนเองไม่ได้ต้องคอยพึ่งคนอื่นตลอดชีวิตต้องอยู่อย่างสับสนเพราะหลอกกันไปหลอกกันมา...ด้านวัฒนธรรมถูกทำลายรากเหง้าและความภาคภูมิใจในตนเองจนหมดจนไม่สามารถระบุความเป็นตัวตนและสังคมของตนเองได้ เพราะขาดจิตวิญญานไทยไปหมดที่เห็นอยู่แค่การสร้างภาพหลอกไว้หาผลประโยชน์แบบโง่ๆโดยไม่คิดถึงจุดจบว่าสุดท้ายจะไม่มีความเป็นชาติไทย ไม่มีคนไทย ที่แข็งแกร่งและเชื่อใจไว้วางใจต่อกันพอที่จะร่วมกันรักษาแผ่นดินที่ดีที่สุดเท่าที่บรรพบุรุษหามาให้โดยแลกด้วยเลือดและชีวิต..
...หรือนี่ คงใกล้จะถึงเวลาที่คนไทย ต้องแตกแยก และ ต้องทะยอยกันทิ้งแผ่นดินนี้แผ่นดินที่เคยมีทรากกองกระดูกบรรพบุรุษฝังไว้..และ ลูกหลาน คงต้องกลายเป็น พวกเร่ร่อนขายอดีตวัฒนธรรมของตนกินไปวันๆเยี่ยง พวกยิปซี...คิดแล้วมันน่าอนาถใจนัก..