ความรู้สึก

               

 

                    คุณเคยไหมเมือ วันเวลาผ่านไป ชีวิตของคนเราเติบใหญ่บางคนเข้าใกล้ความสำเร็จ แต่บางคนอาจยังหางไกล มีปัญหาและอุปสรรคที่ทำให้หลายสิ่งหลายอย่างไม่ได้ดั่งใจจนบางครั้งอยากให้คนนั้นเปลี่ยน คนนี้เปลี่ยนตามใจเราจนลืมที่จะเปลี่ยนตัวเอง ฉันคนหนึ่งที่เป็นเหมือนกัน  การเปลี่ยนแปลงตัวเองนี้มันเป็นเรื่องยากนะ แต่การที่เราจะเปลี่ยนคนอื่นนี้สิยากยิ่งกว่า ถ้าเราพยายามเปลี่ยนตัวเอง เราอาจจะเป็นคนขี่จักรยาน แต่ถ้าเราพยายามเปลี่ยนเอื่นเราก้ออาจจะเป็นจักรยานให้คนเองขี่จริงเปล่า

                ลองนึกดูสิว่า เราขี่จักรยานเป็นได้อย่างไร ? ทุกคนคงเริ่มจากการอยากขี่มันใช่เปล่า? แล้วเคยศึกษาวิธีการขี่มันหรือเปล่า เราอาจจะศึกษาด้วยตัวเองหรือให้คนอืนมาสอนล่ะ  แล้วเราก็ลองขี่มัน เมื่อขี่จักรยานครั้งแรก เราเคยล้มจริงไหม เมื่อจักรยานล้มเราเจ็บ เข่าถลอกศอกแตก จริงไหม มุนจึงทำให้เกิดคนสองกลุ่มขึ้นมา  กลุ่มหนึ่งเจ็บแล้วจำ อีกกลุ่มหนึ่งเจ็บแล้วเลิก กลุ่มที่เจ็บแล้วเลิก แน่นอนชีวิตนี้คงขี่จักรยานไม่เป็นแน่ๆ  ส่วนกลุ่มหนึ่งเจ็บแล้วจำ จึงเกิดการเรียนรู้ จนขี่จักรยานได้ การขี่จักรยานล้ม อาจเป็นเพราะเราออกตัวแรงหรือเร็วกินไป หรืออาจเป้นเพราะขาข้างหนึ่งของเราอาจไมถนัดก็ได้ การเรียนรู้แล้วลองทๆใหม่ ทำบ่อยๆฝึกฝนจนเชี่ยวชาญ  จนทำให้เราขี่จักรยานเก่งจริงหรือเปล่าล่ะ  เมื่อเราขี่จักรยานได้แล้วถามว่าจักรยานหรือตัวเที่เปลี่ยนไป คงไม่มีใครตอบว่าจักรยานเปลี่ยน (เพราะมันพังหรอกนะ) ถ้าเรายอมไม่เปลี่ยนแปลงตัวเอง แล้วชีวิตเราจะเปลี่ยนได้อย่างไร

                                  ทีมาจากหนังสือ โลกสวยด้วย เรื่องเล่า

                                        โดยคุณเสน่ห์ ศรีตองออ่น