เป็นที่ทราบกันอยู่ว่าคนเรายังเวียนว่ายอยู่ในวัฏสงสาร เกิด แก่ เจ็บ ตาย มาไม่รู้กี่หมื่นชาติ และท้ายสุดทุกคนก็หนีไม่พ้นคือต้องชดใช้หนี้กรรมที่เราได้กระทำมาในแต่ชาติ ซึ่งผมก็คิดว่าควรถึงแก่เวลาแล้วที่เราจะมาให้อาหารใจ,พัฒนาจิดบ้าง คือศึกษาธรรมะ หลักแห่งสัจจธรรมของธรรมชาติ ว่าคนเราทุกคนทำอย่างไรจึงจะพ้นจากวัฏสงสารนี้ได้ คือการเวียนว่าย ตาย เกิด จึงอยากจะเชิญชวนทุกท่านที่สนใจในการศึกษาธรรมเจริญรอยตามพระอริยะเจ้าทั้งหลาย ที่นิพพานไปแล้ว
ในแง่ของศาสนาพุทธแล้ว การปฏิบัติตนให้พ้นจากวัฏสงสาร คือการเวียนว่ายตายเกิด เข้าใจว่าไม่ใช่เรื่องง่าย แม้แต่องค์สมเด็จพระสัมมาพุทธเจ้า ก็ต้องผ่านการบำเพ็ญ ผ่านการเวียนว่ายตายเกิดมานับร้อยนับพันชาติ องค์พระอริยเจ้าต่างๆ ก็ต้องผ่านการบำเพ็ญมาหลายสิบชาติภพ ในจำนวนมนุษย์หลายพันล้านคนบนโลกใบนี้ จะมีสักกี่คนที่จะสามารถหลุดพ้นได้ คงจะต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในบ่วงกรรมที่แต่ละคนได้ทำเอาไว้ ไม่ว่าจากในภพปัจจุบัน หรืออดีตชาติ การศึกษาพระธรรม การพัฒนาจิตใจ และการกระทำความดี เป็นเรื่องจริงและเรื่องที่ควรทำอย่างยิ่ง แต่ก็อยากจะขยายว่า ธรรมะของฆราวาส ของปุถุชนคนธรรมดาก็ เป็นเรื่องที่ควรส่งเสริมด้วยเหมือนกัน ในสังคมปัจจุบัน ยังต้องการคนดีๆที่เป็นคนธรรมดา อาจเป็นเจ้าของบริษัท หรือเป็นพนักงาน ที่เป็นคนดีและเป็นตัวจักรผลักดันให้ประเทศชาติเจริญรุ่งเรืองต่อไป เห็นใครๆก็มักว่า ปฏิบัติเพื่อหลุดพ้น เพื่อนิพพาน ซึ่งความเป็นจริงเป็นไปได้ยากยิ่ง แต่ถ้าใครสามารถทำได้ ก็ขออนุโมทนาด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ แต่ถ้าหากเกินกำลัง ก็ขออย่าลืมให้ศึกษาธรรมะสำหรับฆราวาสด้วยนะคะ ถึงแม้ยังต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกในภพหน้า ก็คงได้เกิดในชาติภพที่ดีกว่าเดิมแน่นอนค่ะ
