ความโชคร้าย........
ยัง......... มีความโชคดี........ หลงเหลืออยู่................
วันนี้ก็ยังคงเป็นอีกวันที่ยังคงหดหู่อยู่ ถึงจะทำใจได้บ้างแล้ววันพุธ คือวันที่เกิดเรื่องพฤหัสไปทำงาน ที่โรบินสันรัชดา"อ้าว ว่าไง เด็กเซ็นทรัลเวิล์ดเมื่อไหร่จะได้กลับสาขากัน" รู้ว่าพี่แซวเล่น แต่มันจุก(หว่ะ)ค่ะ"เฮ้ย แซวเล่น" พี่แซวเล่น แต่นู๋ เจ็บจริงค่ะ ไม่ได้เล่นถึงจะรู้อะว่าพี่เค้าแซวเล่น แต่คนกำลังนอยล์ น้ำตามันก็เลยปริ่มๆ อยู่ที่ตาตลอดเวลา
ใครพูดอะไรนิดเดียวมันก็พร้อมจะร่วง T_T ไม่ใช่เฉพาะเด็กสาขาCW ที่รู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทุกคนในเครื่องCRC รู้สึกเศร้าสลดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่แพ้กัน ไม่มีคำพูดหรอก แต่ความเงียบที่เกิดขึ้นที่ โรบินสันรัชดา มันทำให้รู้สึกว่า พี่น้องของเราทุกคนรู้สึกเสียใจขนาดไหนตอนบ่ายมี สาส์น จาก คุณทศ จิราธิวัฒน์ ถึงพนักงานทุกคน รู้สึกดีใจและรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาเรามีหวังขึ้นมาอีกครั้งว่า Central world ของเรายังคงอยู่ และจะกลับมาในอีกไม่ช้า วันนี้วันเสาร์ พวกเราทุกคนมีประชุมกันที่ เซ็นทรัลปิ่นเกล้า ตอน 8.30 น.ไม่เคยไปเลยนะ เซ็นทรัลปิ่นฯ แต่อย่างไรเสียระยะทางไม่เป็นปัญหาสำหรับพวกเราเราไปถึงตั้งแต่ 7 โมงครึ่ง เป็นอีกวันที่พวกเราพนักงานสาขา cw ได้อยู่กันพร้อมหน้า เรากับพี่ๆอีก 4 คนเป็นกลุ่มแรกที่มาถึงภาพที่เพื่อนๆ ที่ไม่เจอหน้ากันนานนับเดือน ค่อยๆเดินมาหาพวกเราทีละคน พร้อมรอยยิ้ม และ คำว่า" คิดถึงจังเป็นไงบ้าง"มันทำให้เรารู้ว่า เรารักพวกเค้าขนาดไหน และ เราคิดถึงพวกเค้าเหลือเกินมันไม่มีคำพูด มีแต่อ้อมแขนอันอบอุ่นที่เราถ่ายทอดให้แก่กัน ไม่มีคำปลอบใจ มีแต่รอยยิ้มที่เราส่งถึงใจของกันและกัน วันนี้มันเหมือนเป็นวันดีๆอีกวันหนึ่งของพวกเรา หลังจากที่เราผ่านเหตุการณ์ร้ายๆมาด้วยกันเราได้บอกเล่าวินาที ที่เราได้เห็นภาพ "บ้านของพวกเรา" ถูกไฟลุกท่วม ด้วยความรู้สึกเจ็บปวด ไม่แตกต่างกันเจ็บปวด เสียใจ และคิดถึงบ้านเราเหลือเกินโดยปกติก่อนที่จะเกิดเรื่อง พวกเราก็ประชุมกันทุกเดือนอยู่แล้ว แต่บรรยากาศมันช่างแตกต่างทุกครั้งที่มีการประชุมประจำเดือนทุกคนต่างขี้เกียจ บ่นนั่นบ่นนี่ มาเช้าจัง เช้าชะมัด ขี้เกียจตื่นทั้งๆที่เซ็นทรัลเวิล์ดก็อยู่ใกล้บ้านนิดเดียวก็ยังจะบ่นกันอีก แถมยังมาสายกันตลอดศกแต่วันนี้ัทั้งๆที่ไกลแสนไกล ไม่ได้ใกล้บ้านเลย รถก็ไม่มี เหตุบ้านการเมืองก็ยังไม่สงบ แต่แปลกเนอะ ไม่มีใครบ่นเลยซักคน เหมือนกับทุกคนรอวันนี้ วันที่เราจะได้มาเจอหน้ากันมันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่า เรากำลังจะได้เจอญาติ พี่น้องเรา และการที่เราได้ไปเจอหน้ากันอีกครั้ง เสมือนความหวังที่เราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งก็ยังพอมีและในการประชุมวันนี้ผู้บริหาร ได้มาแจ้งข่าวกับเรา ชาว cw ทุกคนว่าcentral world ไม่ได้เสียหายร้ายแรงอย่างที่เราเห็นในภาพข่าว ที่เสียหายแบบ 100% ก้คงมีแต่ ZEN ส่วนร้านของพวกเรา ไม่ได้โดนไหม้ แต่ถามว่าเสียหายไหม เสียหายแน่นอนจากควันไฟ ไอร้อน น้ำที่ฉีดเข้าไป และไม่แน่ใจว่า ร้านโดนโจรกรรมไปด้วยรึเปล่า ตอนนี้เรายังไม่รู้เพราะไม่มีใครเข้าไปตรวจสอบความเสียหายภายในร้านได้แต่โดยคราวๆ สินค้าที่มีอยู่ในร้านมูลค่ากว่า ร้อยล้าน ก็คงนำออกมาขายแบบสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซนต์ไม่ได้ และพวกเราก็ได้แต่หวังว่าร้านจะไม่โดนงัดแงะโจรกรรมข้าวของและข่าวดีอีกอย่าง ก็คือ ผู้บริหารของเราได้แจ้งกับพนักงาน CW ตัวน้อยๆ ตาดำๆว่า"น้องๆไม่ต้องห่วง รอให้วิศวกร เค้าตรวจสอบสภาพอาคารซะก่อน ว่าส่วนพลาซ่า อิเซตัน ที่ได้รับความเสียหายน้อยนั้นมีสวนไหนที่ต้องซ่อมแซมบ้าง คง ไม่เกินเดือน แปด เราคงเปิดร้านได้ ส่วน ZEN คงต้องทุบทิ้งและก่อร้างสร้างขึ้นมาใหม่ คงใช้เวลาเป็นปี" "และไม่ต้องห่วงว่าพวกเราจะโดนทอดทิ้ง เรามีกองทุนช่วยเหลือพนักงานที่ได้รับความเดือนร้อนอยู่แล้ว มีอะไรอย่าลืมแจ้งมาที่พี่ด้วย""ส่วนเรื่องรายได้ที่เสียไป ไม่ต้องห่วง ตอนนี้พนักงานCW กำลังเนื้อหอม ใครๆก็ต้องการตัว ใครจัดงานEVENT หรือจัดงานอะไร ก็ถามหาแต่พนักงาน CW เพราะฉะนั้นเรื่องรายได้ที่เราได้เสียไปจากหน้าร้านไม่ต้องห่วงเราจะได้จากการจัดงานEVENT มาแทน คงพออยู่กันได้ "นั้นถือว่าเป็นเหมือนกับคำสัญญาจากผู้บริหารของเราว่า พวกเราจะไม่โดนทอดทิ้ง พวกเราจะไม่โดนปลดออกพวกเรายังได้รับการดูแลดีอยู่
"เป็นไงกันบ้าง กลับสาขาคราวนี้ คงทำให้รักสาขากันมากเลยนะ" คำสรรพยอก หยอกเย้าของผู้บริหาร มันแทงใจของพวกเราอย่างจังใช่ ตอนอยู่ที่นั่น เราไม่เห็นความสำคัญของคำว่า สามัคคี น้ำหนึ่งใจเดียวกันเลยได้แต่ทะเลาะ เหน็บแหนมกัน อิจฉาริษยา กลัวเพื่อนได้ดีกว่าแต่วันนี้วันที่เกิดเรื่องนี้กับพวกเรา พวกเราไม่มีบ้านจะอยู่ ต้องไปอาศัยบ้านคนอื่นเค้าอยู่บ้านเค้า คนของเค้า มันจะเหมือนเราคนกันเองได้ยังไง วันนี้พวกเราถึงได้ตระหนักอย่างท่องแท้ว่า "ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเรา ไม่มีใครจะดีไปกว่าพี่น้อง เพื่อนพ้องของเราอีกแล้ว" พวกเราต่างสัญญากับตัวเองว่าหากเราได้กลับบ้านเราอีกครั้ง เราจะดูแลกันและกันให้มากขึ้นใส่ใจบ้านของเราให้มากขึ้น และรักกันมากขึ้นตอนนี้พวกเราCW ได้แยกย้ายกันไปตามสาขาต่างๆ ด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยความหวัง และรอวันที่่เราจะกลับมาเจอกันอีกครั้ง ที่บ้านของเราCENTRAL WORLD และ สำคัญสุดขอบคุณวิกฤตคราวนี้
ที่ทำให้พวกเรารู้ว่า "ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา" มันช่างจริงแท้และแน่นอน หุ หุ
เขียนดีนะเรา
อ่านแล้วสนุกดีนะ
ชีวิตก็งี้แหละ
โชคดีบ้าง โชคร้ายบ้าง
ในความโชคร้ายมักจะมีสิ่งดีๆ
เข้ามานะตัวเอง
ขยันเขียนจังเลย
เขียนได้ดีมากเลย
เขียนได้เยี่ยมมากเพื่อน
ทุกคนนั้นย่อมมีอุปสรรคบ้างและไม่มีอุปสรรคเป็นของธรรมดา
ขอบคุณทุกคนนะค่ะที่มาแสดงความคิดเห็นให้
เป็นกำลังใจให้เพื่อนเสมอนะเพื่อนรัก
ทุกคนย่อมมีการเปลี่ยนแปลง
ยังไงต้องดีขึ้น