นั่นหมายถึงเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างเมืองกับฐานที่มั่น...ได้เปิดขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว

        กลางดึกของคืนเดือนหงาย  ในท่ามกลางแสงจันทร์กระจ่างที่สะท้อนแสง วิบวับกับสายน้ำโขงที่ไหลเอื่อยสงบงันนั้น  ชาวบ้านฝั่งลาวได้อาศัยแสงจันทร์แจวเรือข้ามฟากพาสหายประสงค์กลับมาขึ้นฝั่งพม่าที่ท่าเดิมอย่างเงียบ ๆ   คืนนั้น ส.ประสงค์ต้องนอนตากน้ำค้างในพงหญ้าแขม บนหาดทรายริมฝั่งโขง รอจนกระทั่งรุ่งเช้าจึงได้พบกับชาวไร่ยาสูบชาวพม่าคนเดิมที่เคยพาเขาข้ามมาจากฝั่งไทยและส่งข้ามต่อ ไปยังฝั่งลาว  แต่คราวนี้ต้องพา ส.ประสงค์กลับมาส่งให้พ่อของฉันอีกครั้ง  ส.ประสงค์พักอยู่ที่บ้านฉัน  2 วัน  เพื่อรอโอกาสกลับเข้าตัวเมืองเชียงรายและดำเนินการต่าง ๆ  ตามกำหนดนัดหมาย ของแผนการเปิดเส้นทางจากเมืองสู่ป่าที่ได้ร่วมกันวางแผนไว้ 

        หลังจากนั้นเพียงไม่ถึงเดือนทุกอย่างได้ดำเนินไปตามแผนและ นั่นหมายถึงเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างเมืองกับฐานที่มั่นเขต 8ได้เปิดขึ้นอย่างเป็นทางการแล้วในคืนที่สหายนักรบ   ทหารปลดแอกประชาชนแห่งประเทศไทยจากฐานที่มั่นนำโดย ส.เล่ายี ,ส.พรม, ส.มั่น ,ส.ชาติ ,ส.เล่านาและ ส.วันชัย ลงมารับ ส.ประสงค์ที่จุดนัดหมายถึงริมถนนทางหลวง ในเขตอำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย

          ส่วนตัวฉันเองตลอดช่วงเวลาหลังจากนี้ก็ต้อง ทำทุกอย่างเพื่อเป็นการช่วยเหลือสนับสนุน พี่ ๆ เพื่อน ๆ ที่ทยอยกันเดินทางเข้ามาในพื้นที่เพื่อจะ รอคิวการเดินทางเข้าสู่เขตฐานที่มั่น โชคดีที่ฉันเป็นคนในพื้นที่จึงช่วยได้มากทั้งในเรื่องของการ สร้างรูปแบบพรางตัวเพื่อการพักอาศัยระหว่างที่รอเดินทาง การสำรวจเส้นทาง การส่งข่าวติดต่อประสานงานฯลฯ  และแล้ววันหนึ่งแม่ของฉันก็ถูกผู้ใหญ่ในสายงานของแม่เรียกไปคุย เพื่อให้แม่มาเกลี้ยกล่อมให้ฉัน “หยุด” การเคลื่อนไหวและ"ยอม" ที่จะเข้าไปช่วยงานของผู้บริหาร (เอาตัวไปเก็บไว้ใกล้หูใกล้ตา) แต่ฉันไม่ตกลง