ข้าพเจ้าได้รับการบอกจากน้องๆ ในที่ทำงานให้ช่วยเขียนในเรื่องบทเรียนและคุณค่าแห่งการทำงานพัฒนาสุขภาพจิต และพิจารณาใคร่ครวญว่าเป็นเรื่องอันดีที่น่าจะได้นำมาบันทึกเก็บไว้ในที่แห่งนี้...
การทำงานทางสุขภาพจิตและยาเสพติด ถือว่าเป็นการทำงานทางด้านจิตใจ ซึ่งเป็นเรื่องที่ละเอียดลึกซึ้ง ความทุกข์ใดใดก็ไม่มากเท่ากับความทุกข์ความเจ็บป่วยทางด้านจิตใจ
หากว่าคนทำงานด้านนี้ปราศจากความเข้าใจในเรื่องจิตใจอย่างแท้จริงแล้วก็ยากที่จะให้การช่วยเหลือและเยียวยาผู้คนได้อย่างแท้จริง...
ก็อาจจะเป็นเพียงแค่การทำงานอันเน้นเพียงกระบวนการดั่งเหมือนเครื่องจักรที่ไร้ชีวิตและจิตวิญญาณ เพียงแค่ให้ได้มาตรฐานทางการรักษาพยาบาลหากแต่ลืมความเป็นชีวิตและความมีจิตใจของผู้มารับบริการและคนทำงานด้วยกัน
ดังนั้นการทำงานในด้านนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงแค่การขีดเส้นวงอันจำกัดที่ให้ผู้ป่วยหรือผู้มารับบริการได้รับเพียงยาและการรักษาเท่านั้น
หากแต่เป็นงานที่มีความหมายลึกซึ้งที่ลึกลงไปในจิตใจของผู้คนทั้งหลายที่เข้ามารับการช่วยเหลือ
ในการมองการทำงานเช่นนี้ทำให้พวกเราทุกคนในกลุ่มงานจิตเวช ได้รับการบ่มเพาะผ่านวิถีการทำงานให้เปี่ยมด้วยหัวใจอันอ่อนโยนขึ้น ความก้าวร้าวลดน้อยลง
ทุกห้วงขณะของการทำงาน เราเองในฐานะบุคลากรคนหน้างานจิตเวชก็ได้รับการบ่มเพาะและขัดเกลาจิตใจให้หยาบน้อยลง ละเอียดมากขึ้น อ่อนโยนมากขึ้น
จากที่ได้เรียนรู้ผ่านบทเรียนการเจ็บป่วยของคนไข้และผู้มารับบริการ
นี่คือบทเรียนและคุณค่าอันยิ่งใหญ่ที่พวกเราคนทำงานจิตเวชโรงพยาบาลยโสธรได้รับจากการพัฒนางานสุขภาพจิต
ที่สุดแล้ว...
สิ่งที่เกิดขึ้นยิ่งกว่าคุณค่าใดใดของเราคือ ศานติที่ปรากฏในห้วงลึกของจิตใจที่มีปรากฏแทรกซึมในหัวใจทุกๆ ดวงของคนทำงานในกลุ่มงานจิตเวชโรงพยาบาลยโสธรที่เปี่ยมด้วยความปรารถนาที่อยากจะช่วยเหลือผู้คนอย่างไร้เงื่อนไขมากเท่าที่ศักยภาพแห่งจิตวิญญาณของเราจะพัฒนาได้
๒๒ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๓
ถอดบทเรียน
ฝากกำลังถึงนะค่ะ