เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ที่ผ่านมา ได้ไปเข้าร่วมการประชุมในเรื่อง การเรียนการสอน ว่ามีปัญหาเกี่ยวกับสิ่งใดบ้าง มีอุปสรรคในการสอนให้แก่นักเรียนมากน้อยแค่ไหน เป็นการนำเสนอ ซึ่งปัญหาต่าง ๆ ที่ต่างคนต่างประสบพบเจอมา แล้วท่านอาจารย์หลาย ๆ ท่านก็ได้หาวิธีการต่าง ๆ เป็นแนวทางในการหาทางออกให้แก่เรื่องนั้น ๆ แต่ว่า เท่าที่ฟังมาดูเหมือนว่า คำตอบจะไม่ค่อยตรงกับคำถามสักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่เป็นไรครับทุกคนย่อมจะต้องประสบกับปัญหาและต้องแก้ปัญหานั้นตามวิธีการของตนเอง เพราะแต่ละสถานการณ์ แต่ละสถานที่ไม่เหมือนกัน จึงไม่สามารถที่จะใช้วิธีเดียวกันได้ เพราะฉะนั้น วิธีการที่ดีที่สุด ก็คือ การหาต้นเหตุแห่งปัญหานั้นมาเป็นตัวตั้งแล้วเอาความน่ามาจะเป็นมาลบ ก็จะพบกับทางออก (อาจจะไม่ดีเท่าที่ควรแต่ก็ช่วยได้ในระดับหนึ่ง) เมื่อคิดและวิเคราะห์ดูแล้วปัญหาส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของโรงเรียน โดยทางโรงเรียนจะใช้งานนักศึกษาฝึกงานเป็นพิเศษ อาจจะเป็นเพราะอยากให้นักศึกษานั้นได้เรียนรู้งานให้มากหรือเปล่า ฝึกฝนงานมาก ๆ จะได้เก่งมาก ๆ แต่ไม่มีใครคิดเลยว่านักศึกษาฝึกงานบางคนทำงานไปด้วย เรียนด้วย และต้องฝึกงานไปด้วยอีก เป็นการเพิ่มภาระให้แก่ผู้ฝึกสอนเป็นอย่างมาก บางครั้งเราปฏิเสฐไม่ได้ว่า ไม่มีเวลาทำหรือทำไม่ได้ ฉะนั้นจะต้องบอกว่าว่างเสมอ มีเวลาเสมอ ไปได้ทุกอย่าง เหมือนกับชีวิตเป็ด คือ บินได้ไหม ตอบ บินได้ แต่ไม่เก่ง เดิน วิ่งได้ไหม ตอบว่าได้ แต่ไม่เก่ง ว่ายน้ำได้ไหม ตอบว่าได้ แต่ไม่เก่ง สรุปทำได้ทุกอย่างแต่ไม่เก่ง จึงเป็นผลให้กระบวนการเรียนการสอนนั้นไม่มีประสิทธิภาพดีเท่าที่ควร
สรุป เอาใจเขามาใส่ใจเรา เอาใจเราไปใส่ใจเขา มีอยู่จริงหรือเปล่า หรือว่าเราทำไม่ได้เอง มนุษย์ประเสิฐกว่าสัวต์ที่การศึกษา
