เน้นรักษาสำนวนไทย
สุภาษิตไทย
น้ำกลิ้งบนใบบอน
ที่มาของสำนวนนี้
บอน เป็นไม้ล้มลุก ขึ้นตามชายน้ำหรือที่ลุ่มน้ำขัง ชนิดที่ก้านใบกินได้ ใบใหญ่ใช้ห่อของได้ ใบบอนลื่น ไม่ซับน้ำ หยดน้ำบนใบบอนจึงกลิ้งไปกลิ้งมา
น้ำ ในที่นี้อาจเปรียบกับน้ำใจ น้ำที่กลิ้งบนใบบอนจึงเหมือนน้ำใจที่กลอกกลิ้ง คือ โลเลไม่แน่นอน
ความหมายของสำนวนนี้
สำนวนนี้เดิมมักใช้ว่าผู้หญิงที่รักง่ายหลายใจว่าเหมือนน้ำกลิ้งบนใบบอน แต่ปัจจุบันใช้กับผู้ใดก็ได้ที่ใจไม่แน่นอน
กินปูนร้อนท้อง
ที่มาของสำนวน
: สำนวนนี้มาจากตุ๊กแก ว่ากันว่า ตุ๊กแกที่กินปูน
(ปูนแดงที่กินกับหมากพลู )
มักจะทำอาการกระวนกระวาย ส่งเสียงร้องแกร็กๆ
เหมือนอาการร้อนท้องหรือปวดท้อง
จึงนำเอามาเปรียบกันคนที่ทำพิรุธหรือทำอะไรไว้ไม่อยากให้ใครรู้แต่เผอิญมีใครไปแคะได้
หรือเรียบเคียงเข้าหน่อยทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้เจตนาเจาะจงแต่ตัวเอง
ก็แสดงอาการเป็นเชิงเดือดร้อนออกมาให้เขารู้
สำนวนนี้มักพูดกันว่า "
ตุ๊กแกกินปูนร้อนท้อง
ความหมายของสำนวนนี้
จึงนำเอามาเปรียบกับคนที่ทำพิรุธหรือทำอะไรไว้ไม่อยากให้ใครรู้แต่เผอิญมีใครไปแคะได้ หรือเรียบเคียงเข้าหน่อยทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้เจตนาเจาะจงแต่ตัวเอง ก็แสดงอาการเป็นเชิงเดือดร้อนออกมาให้เขารู้ สำนวนนี้มักพูดกันว่า " ตุ๊กแกกินปูนร้อนท้อง
ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันความรู้ภาษาไทยนะครับ