ทะเลชีวิต

 

 

ทะเลชีวิต

กระต่ายใต้เงาจันทร์



ฉันนั่งมองเม็ดทรายบนชายฝั่ง
ภาพความหลังผุดพรายให้หักเห
เพราะห่างไกลใจใครจึงรวนเร
น้ำตาหยดปนน้ำทะเลบาดลึกใจ


มองทะเลสีฟ้าครามในยามนี้
เคยมีเธอคนดีเคียงชิดใกล้
เคยเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ใจ
แต่เธอกลับเปลี่ยนไปเพราะไกลกัน


เหลือเพียงฉันเดินเดียวดายใต้ฟ้ากว้าง
กลางสายลมอ้างว้างความแปรผัน
กลิ่นทะเลนความเดียวดายอยู่ทุกวัน
ไม่เหลือแม้ความฝันฝาก....ฝั่งทะเล


มีน้ำตากี่หยาดหยดรดผืนทราย
กี่ครั้งจะแห้งหายหรือหักเห
จะตรอมตรมอีกกี่ครั้งฝังทะเล
วอนลมกล่อมเห่ความหลังกลบเม็ดทราย