คนขัดรองเท้าที่อินเดีย


นึกในใจว่า ขี้นกประสาอะไรวะ ก้อนใหญ่ซะขนาดนั้น)
เมื่อวันที่ 24-29 พฤษภาคมที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสเดินทางไปร่วมศึกษาดูงานกับมูลนิธิเฟรดริก เอแบร์ สติปตุง ประจำประเทศไทย ที่ประเทศอินเดียครับ งานนี้นอกจากมีการอ เสวนาแลกเปลี่ยนเกี่ยวกับสื่อมวลชนกับการสร้างสันติภาพแล้ว ยังได้มีโอกาสแอบไปเดินเที่ยว ช๊อปปิ้งด้วย มีประสบการณ์ที่น่าสนใจว่าเล่าให้ฟังครับ

ก่อนกลับก็พากันไปช๊อปปิ้งที่ถนน Janpath ครับ สถานที่ขายของถูกมากมาย โดยเฉพาะพวกเสื้อผ้า ของที่ระลึกต่างๆ ต่างคนต่างชอบไม่เหมือนกันครับ เลยขอแยกตัวไปแต่ผู้เดียว จะได้เดินชมโน้นนี่นั่นไปเรื่อยๆ ครับ เรียกว่าเดินจนสุดสาย เพราะชอบดูผู้คนที่มายมายหลายหน้า คนอินเดียนี่หน้าตาคมเข้มกันทั้งนั้นเลยครับ

ดูวิถีของคนหาชาวกินค่ำ คนยากคนจน คนลำบาก เดินไปจนสุดขอบตลาดที่ขายของที่ระลึกบนถนนเส้นนี้ ระหว่างที่กำลังจะลงทางข้ามใต้ดินเพื่อเดินทางกลับไปยังถนน Janpath นั้น ก็มีคนอินเดียคนหนึ่งท่าทางมอมแมม ชี้ไม้ชี้มือไปที่ต้นไม้ หัวส่ายไปหา ประมาณว่าเขาเห็นนกขี้ใส่รองเท้าคุณสกปรก (นึกในใจว่า ขี้นกประสาอะไรวะ ก้อนใหญ่ซะขนาดนั้น)ผมก็บอกว่าไม่เป็นไร จัดการเองได้เพราะไม่อยากเสวนากับใครทั้งนั้น

เดินไปสัก 2-3 ก้าวก็มีช่างขัดรองเท้าเดินมาดักหน้าแล้วบอกว่า เขาจะทำความสะอาดรองเท้าให้นะ ผมก็แว๊บนึกไปได้ว่า อ๋อ..มามุกนี้ สงสัยเล่นกูเข้าแล้วจริงๆ ผมก็บอกว่าเสียท่าแล้ว น้ำล้างก็ไม่มีติดมือ ทิชชูก็หาไม่ ทำไงดี ก็เลยถามว่าราคาเท่าไหร่ คุณแขกใจดี (ซะเมื่อไหร่) ก็ไม่ยอมเปิดปาก บอกแต่ว่ามันเหม็นหน้าดูเลยนะตัวเอง

ผมก็ย้ำไปอีกว่า กี่บาทก็ไม่บอก แล้วคนที่มาบอกคนแรกว่า นกขี้ใส่รองเท้าคุณ มาบอกว่า ทำความสะอาดเถอะ มันสกปรกนะ แล้วก็เดินผ่านไป พอดีกับคนทำความสะอาดรองเท้าทำความสะอาดเสร็จแล้วก็ถามว่า สะอาดมั๊ย ข้างนั้นไม่ทำเหรอ ผมบอกไม่ต้อง แขกอินตะระเดียคนนี้ก็เลยบอกราคาว่า มันสะอาดใช่มั๊ย เนี๊ยราคา 1000 รูปีนะ (750 บาท)

ผมบอกทำไมแพงจังไม่มีเงินหรอกมากขนาดนี้ ต่อรองกันไปมาแขกคนแรกที่มาบอกว่า รองเท้าสกปรกก็เดินผ่านมา บอกว่า ไม่แพงหรอกนะ ให้ๆไปเถอะ ...พอดีนึกถึงคำพูดของเพื่อนฝรั่งคนหนึ่งที่มาด้วยกันบอกว่า บางทีก็ต้องยอม ให้นึกเสียว่า เป็นการทำบุญให้กับคนยากคนจน เพราะมีคนที่บ้านเขาคงรออีกหลายชีวิต
แต่ทำไงได้มันแพงเหลือหลาย ขัดรองเท้าข้างเดียวตั้ง 1000 รูปีแน่ะ บ้าชัดๆ เลยนะเนี้ย ขอต่อหน่อยละกัน ยังไงก็ความซวยมาเยือนซะแล้ว คนขัดรองเท้าก็ไม่ยอม ผมตัดใจควักให้ 500 รูปี แล้วเดินจากไปด้วยความหงุดหงิด ถึงเล่ห์กลที่ไม่น่าเกิดขึ้น เพราะเรียกว่ากลโกงชัดๆ ยังมีอีกในโลก (ประมาณว่ามองโลกในแง่ดีนะครับ จริงๆ บ้านเราก็ไม่แพ้กัน)
พอเดินมาถึงรถสถานที่นัดหมาย ปรากฎว่ามีพี่อีกคนก็โดนเหมือนกัน งานนี้เสียเงินซื้อประสบการณ์ 500 รูปีครับ
คำสำคัญ (Tags): #อินเดีย
หมายเลขบันทึก: 380816เขียนเมื่อ 2 สิงหาคม 2010 16:25 น. ()แก้ไขเมื่อ 15 พฤษภาคม 2012 12:43 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (1)

เจองูกับเจอแขก เขาบอกให้ตีแขกก่อน ถ้าจะจริงครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี