การเดินทางของความคิดถึง

การ เดินทางของความคิดถึง 


                                                                        

                                           กระต่ายใต้เงาจันทร์

มองเดือนดาววับวาวราวชิดใกล้
ลมลูบไล้ไออุ่นกรุ่นเนื้อสาว
ท่ามราตรีเผลอยิ้มรับกับหมู่ดาว
กระพริบพราวหมู่ดาวล้อมกล่อมดวงใจ

 

 

นั่งมองจันทร์กลางคืนงามยามชื่นจิต
ส่องนวลแก้มงามพินิจสวยสดใส
แว่วลมล้อเสียงเคล้าคลอรอบางใคร
ฝากคำว่า คิดถึงผ่านให้ใครรับที

 

 

โลกรายล้อมหอมละมุ่นกรุ่นความหวาน
ดวงดอกไม้เบ่งบานสวยสดสี
หยดน้ำค้างวับวาวราวเพชรเก็จมณี
เสียงใบไม้ดั่งดนตรีร่ายระบำ

 

 

สุขนิยามเย็นเยียบเงียบสงัด
สู่ภวังค์ผมปลิวปลัดยามคืนค่ำ
กลิ่นจำปีที่ปลายผมหอมเหลือล้ำ
ในรอยจางความทรงจำเริ่มทำงาน

 

 

ความคิดถึงความทรงจำช่างล้ำลึก
ยิ่งคืนค่ำดื่นดึกทักทายผ่าน
ความคิดถึงเดินตามมาเนิ่นนาน

มอบความคิดถึงส่งผ่านม่านฟ้าไกล