หลังจากสมัครเข้าเป็นสมาชิก ยังไม่ีมีโอกาสได้บันทึกอะไรเป็นเรื่องเป็นราว
นี่ครั้งแรกจริง ๆ
เคยตั้งหัวข้อเรื่องเล็ก ๆ เพราะเป็นอะไรที่คล้ายตัวเอง แค่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนึงที่อยากทำอะไรมากมายไปหมด แต่ตอนนี้จะจัดการชีวิตยังไงให้รอดยังทำไม่ได้ เพราะการบ้านพอกพูนท่วมทับตัวเอง เหลือเพียงพื้นที่เล็ก ๆ ไว้หายใจเท่านั้น
กำลังเครียด สมองทื่อไปหมด นึกได้ว่ามีพื้นที่ใน block ให้ระบาย ก็เลยแวะมาบันทึกอะไรเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง
เรื่องเล็ก ๆ แรก ใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีมองพระจันทร์ในค่ำคืนวันอาฬหบูชา วันพระที่ไม่ได้ทำบุญ ทำแต่งาน ๆๆๆๆๆ ค่ำคืนที่พระจันทร์เต็มดวง แต่ถูกเมฆหมอกใน ฤดูนี้บดบังมองเห็นเพียงแสงรำไรน้อยนิดที่ทำให้ข้าพเจ้าอมยิ้มอย่างมีความหวัง " ฉันยังยืนอยู่ใต้เงาดวงจันทร์ที่งดงาม เพียงวันนี้อาจมองไม่เห็นเท่านั้น พรุ่งนี้ในวันเข้าพรรษา ถ้าฝนหายไป จันทร์เจ้าก็จะกลับมางดงามใหม่อีกครั้ง" ข้าพเจ้าเองก็ยังงีหวัง และพลังก้าวเดินต่อไป หายเหนื่อยล่ะ ... ทำงานต่อดีกว่า
เป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังเหนื่อย หมดแรง นะคะ พรุ่งนี้จะเป็นวันของเรา!!!!!
่สู้ ๆ ครับ
ขอบคุณค่ะ