วันนี้ 22 กค.53 หมดไปกับการซ่อมเจ้าคอมฯห้องประชุมพญาชาละวัน เค้าติดไวรัสที่นำชื่อโฟลเดอร์มาทำเป็นไฟล์ exe ก็เป็นไปตามระเบียบ ถอดสายระโยงรยางค์ออกซะ
แล้วนำโน๊ตบุ๊คไปเปลี่ยนให้ท่านวิทยากรได้ใช้ต่อไป ผมก็มานั่งจัดการเจ้าไวรัส
หลังจากเสียเวลาอยู่นานก็ ฆ่าผ่านแลนด์ มันช้ามากๆ ก็เลยปล่อย
และลองทำแบบเสียเวลาน้อยๆ ง่ายๆ ดู ก่อนที่จะต้องทำการรื้อใหญ่
เริ่มจากสตาร์ทเครื่องด้วยเฮเรนเจ้าเก่า 3.5 มั้ง จากนั้นก็เข้าไปที่ตัวทำโคลนระบบจากอิมเมจไฟล์ที่เคยทำไว้นานแล้ว จนจำไม่ค่อยได้ ก็ทำไปตามขั้นตอนแหละครับ
รอไม่นานก็เสร็จปรากฏว่าระบบใหม่สตาร์ทขึ้นมาแจ๋วทีเดียว ผมก็ไม่รอช้าสั่งตัวสแกนไวรัสให้ทำการจัดการเจ้าตัวแสบ ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ เรื่องของไวรัสก็เป็นอดีตไปแล้ว ความหนักใจของผมหายไปหมดโดยไม่ได้ตั้งใจเลย ลำดับถัดมาก็ทดสอบการทำงานต่างๆ ว่าสามารถไปตอบสนองงานที่ห้องประชุมได้มั้ย ขาดตรงไหนก็เติมสิ่งที่ขาดจนครบ ครั้งนี้ลงเจ้าแอนตี้ไวรัสน๊อต32ร่วมด้วย แบบสองแรงแข็งขัน หรือจะขัดขากันผมก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอกนะครับ ตบท้ายด้วยล๊อกกึบกับเจ้าโปรแกรมพีซีคีปเปอร์ โดยปล่อยให้ผู้ใช้สามารถวางเจ้าข้อมูลที่ต้องนำเสนอ เพาเวอร์พอยท์ ไว้ที่เดสท็อป เมื่อทุกอย่างลงตัวเวลาการทำงานก็หมดได้เวลาไปรับลูกกลับจาก รร.ไปส่งเรียนพิเศษต่อไป เจ๋งจริงๆ ชีวิตผม
สวัสดีครับ วงจรชีวิตของคุณดีครับ ทำอะไรทำไป แต่หน้าที่อีกอย่างหนึ่งคือรับผิดชอบครอบครัว คุณรับส่งลูกเรียนพิเศษนี่สุดยอดครับ พราะถ้าเราไม่รับส่งลูกก็ไปกับเพื่อน ลูกติดเพื่อน เพื่อนดีลูกคุณก็จะดีตาม ถ้าเจอเพื่อนที่แหวกแนวไปอย่างอื่น ก็ยากที่จะแก้ไข ขอบคุณที่คุณเป็นพ่อที่เป็นแบบอ่างที่ไม่มีใครพูดถึง แต่สำหรับผมยกย่องความเป็นพ่อของคุณครับ
มาชม
ดีจัง เจอคนเก่งคอม ฯ จะได้ปรึกษาเวลาคอม ฯ เสียนะครับผม...อิ อิ อิ