เวลาเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด เพราะเราไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะยังมีเวลาเหลืออยู่เท่าไหร่?
เวลาเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุด สำหรับทุกคน แต่บางคนก็ใช้เวลาให้ผ่านไปอย่างไร้ค่าในแต่ละวัน นั่นหมายความว่าไม่รู้คุณค่าของเวลา การที่เราได้เวลามาอย่างเท่าเทียมกันทุกคน แต่ไม่ได้ทำคุณค่าหรือสิ่งดีงาม สร้างสรรค์ไว้ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่แล้วจะเกิดประโยชน์อันใดเมื่อวันหนึ่งคุณหมดเวลาลงและยังไม่ได้ทำอะไรเลย การที่เราใช้เวลาในแต่ละวัน สำหรับการดำรงชีวิตประจำวันซึ่งเป็นสิ่งแน่นอนอยู่แล้ว และแทบไม่มีเวลาไปคิดถึงอย่างอื่นนอกจากการใช้เวลา เพื่อทำงาน เก็บเงิน เพื่อใช้เป็นปัจจัยสำคัญในการดำรงชีวิตของคนเราทุกคน
การสร้างสรรค์ สิ่งดีงาม ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ และการใช้ชีวิตอยู่บนความไม่ประมาททุกขณะจิตของตนเอง การรู้คิด รู้สำนึก ในบุญคุณทั้งบุพการี ทั้งแผ่นดิน ยากยิ่งที่จะปลูกฝังเข้าไปในใจตนและที่ยากยิ่งกว่า คือ การรู้เท่าทันใจตนเอง สิ่งนี้ก็สามารถย้อนกลับมาทำให้เห็นคุณค่าของเวลา คุณค่าของตนเอง และการมุ่งมั่น ตั้งใจทำการใดที่ปรารถนาให้สำเร็จลุล่วงเป็นไปตามเป้าหมาย ถ้าเคยได้ยินคนที่กล่าวว่า เวลามีค่ายิ่ง หรือ เวลาเป็นสิ่งเดียวที่ทุกคนได้มาอย่างเท่าเทียมกัน แต่ขึ้นอยู่กับว่าคุณใช้เวลาอย่างไร บางคนชอบพูดว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยทำ เดี๋ยวก่อนก็ได้ ไม่รู้ว่าสิ่งที่ตนได้พูดออกไป ในความเป็นจริงแล้วยังมีพรุ่งนี้อยู่อีกหรือไม่ ถ้าไม่มีก็น่าเสียดายที่ไม่ได้ลงมือทำเสียแต่วันนี้ กลับผัดวันประกันพรุ่งไปเป็นวันพรุ่งนี้อยู่เรื่อยไป แต่ถ้าลงมือทำเสียแต่วันนี้ไม่ว่าจะวันใดก็ไม่เสียใจเพราะทุกขณะได้ทำทุกอย่างดีที่สุดแล้ว ไม่เพียงแต่การลงมือทำอย่างเดียว การคิดก็สำคัญถ้าได้แต่คิด หากแต่ไม่ลงมือทำเสียที่ นับว่าน่าเสียดาย เสียเวลา ที่อยู่มาจนไม่รู้กี่ปีแต่กลับปล่อยให้เวลาผ่านเลยไปแล้วไม่สามารถหวนกลับมาได้อีก
สิ่งเดียวที่เราพึงทำได้ คืออยู่กับปัจจุบันขณะ เพราะจะทำให้เรานึกถึงแต่สิ่งที่ดี ที่ถูกที่ควรแก่การคิด พูด และลงมือทำเสียแต่เดี๋ยวนี้ ที่ไม่ใช่เดี๋ยวก่อนนั่นก็คงเป็นอีกคำตอบหนึ่งที่ทุกคนควรจะตอบคำถามในใจตนเองได้แล้วว่า เวลาที่ทีอยู่ทุกวันนี้คุณทำอะไรบ้างแล้วหรือยังทั้งต่อตนเอง คนที่คุณรัก แล้วค่อยไปพูดถึงระดับสังคม ประเทศชาติ ซึ่งถึงแม้ว่าบางคนจะมองว่าเป็นเรื่องที่ไกลตัวเกินไป แต่ไม่ได้หมายความว่า กำลังน้อยๆอย่างพวกเราจะไม่สามารถทำสิ่งใหญ่ๆได้ แต่ถ้ามันออกมาจากความหวัง ปรารถนาที่จะถักทอแต่สิ่งดีงาม นับว่าเป็นสิ่งที่คุ้มค่า กับเวลาที่คุณยังมีลมหายใจอยู่ อย่างน้อยก่อนที่จะจากโลกนี้ไปคุณก็ยังได้สร้างสรรค์สิ่งดีงามไว้เพื่อคนที่คุณรัก เพราะคนที่รักแต่ตัวเอง เขาก็จะมีแต่เวลาที่นึกถึงแต่ตนเองไม่เคยนึกถึงคนอื่น ดังนั้นทุกขณะจิตของเราอยู่กับปัจจุบันขณะ และเวลาที่จับต้องไม่ได้แต่บอกได้ว่าไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ของพวกเราไม่ยาวนานเท่าเทียมกันทุกคนอย่างใด ความดีงามถ้าไม่ทำไว้แต่วันนี้ก็ไม่ยั่งยืนฉันนั้น
ผู้เขียน เชื่อว่าการเห็นคุณค่าของเวลาที่มีอยู่ในขณะนี้ คุณอาจจะคิดได้ว่าไม่สายเกินไปหากคุณอยากคิด อยากทำอะไร คุณจะไม่ ผลัดวันประกันพรุ่ง อีกต่อไปนะคะ
