ศูนย์ฝึกจักรยานกองบิน 46
 
ใต้แสงดาว

สวัสดีครับ ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ชีวิตและความเป็นอยู่ของเด็กบ้านหลังนี้ เป็นการเป็นอยู่ที่พึ่งพาตนเองเป็นหัวใจหลัก มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการพึ่งตนเอง มีข้าวกินข้าว มีเนื้อทานเนื้อ ไม่มีก็ข้าวกับน้ำพริก ไข่ดาว ไข่เจียว นี้คืออาหารหลัก ถ้าถามว่า แล้วอยู่กันได้อย่างไร หลักการสำคัญคือเราทานข้าวมีเหลืออยู่ทุกวันอยู่แล้ว แม่เด็กบางคนทำนา ให้ข้าวสารมาทานบ้าง กระผมหาขายของนำเงินมาจุนเจือกันบ้าง ไม่ยากเลยถ้าใจเรารัก ฉนั้น จึงได้ข้อสรุปอย่างชัดเจนว่า การกระทำสิ่งใดก็แล้วแต่ จะต้องเริ่มต้นด้วยความรัก รักที่จะทำ ไม่มีใครทำเราก็ทำได้


บ้านหลังนี้ จึงอยู่รวมพลกันได้ โดยไม่ต้องพึ่งพาอาศัยเงินหล่อเลี้ยงจากที่ใด หลายท่านอาจจะสงสัย ว่าเราเป็นอยู่กันอย่างไร เราเป็นอยู่ด้วยการพึ่งพาตนเอง มีชีวิตอยู่อย่างไม่เดือดร้อนเงินภาษีอาณาประชาราษฎ์ ฉนั้น การจะอยู่อย่างนี้ได้ ต้องมีความเข้มแข็งทางด้านจิตใจอย่างยิ่ง ในสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจคือ อยู่อย่างพอเพียง พอเพียงคือเราไม่นำใจเราไปเปรียบเทียบกับรถจักรยานที่ดีกว่า เปรียบเทียบกับทีมอื่นที่ดีกว่า หรือไม่ต้องการสิ่งอันใดนอกจากได้ประกอบกิจกรรมการปั่นจักรยาน


อยู่ได้ด้วยมีผู้ใจบุญช่วยเหลือบ้างในบางโอกาส อยู่ได้ด้วยการมอบอะไหล่จักรยานไม่ใช้แล้วมาให้กับเด็กได้ประกอบเป็นคัน จักรยานของเราราคาไม่แพง บางคนพ่อแม่มีเงินก็ซื้อรถดีได้ แต่รถจักรยานดีคือราคาพอขี่ได้เท่านั้น เพราะอะไหล่จักรยานมีราคาแพงมาก ฉันก็ได้แต่หาอะไหล่เก่า ๆ ที่คนมอบให้ ที่มีสะสมไว้เอง นำมาประกอบเป็นคัน ๆ ให้เด็กได้ซ้อม ได้ปั่นจักรยาน

เรื่องอาหาร ข้าพเจ้าก็ไปหาขายของนำเงินกำไรมาซื้อข้าวกินกันบ้าง ขายกางเกงจักรยานบ้าง ต่อไปจะทำเป็นบ้านศิลปะ หาไม้เก่า ๆ เศษไม้ผุ มาให้เด็กนั่งฝึกฝีมือ นั่งวาดภาพ นำออกไปขายตามงานต่าง ๆ

เพราะฉันต้องพึ่งพาตนเองอย่างสูง ทีมจักรยานทีมนี้ ไม่สามารถเดินทางไปขอสปอร์เซอร์ หรือเงินสนับสนุนจากที่ใดได้ เพราะฉันเคยไปขอแล้ว เขาถามว่า เด็กเก่งไหม ไปแข่งแล้วจะได้ติดอันดับหรือปล่าว


เมื่อถามเช่นนั้น มันก็จบลงตรงหน้าประตูทางเข้าอันโก้หรูนั้น เพราะฉันเดินคนละแนวทาง การที่ใจฉันทำเช่นนี้ ไม่ใช่เด็กจะต้องไปเป็นแชมป์โลกหรือแชมป์ที่ไหน ๆ เพียงแค่พาให้เขามาอยู่รวมกันในบ้านหลังนี้ เพียงแค่ไม่ต้องไปเล่นเกมส์ ไม่ต้องไปนอนใต้สะพาน ฉันเห็นว่า ผู้เป็นพ่อแม่ดีใจอย่างถึงที่สุดแล้ว ที่ลูกได้มาปั้นจักรยาน ลูกไม่ต้องเก่งหรอก เพียงลูกไม่ติดยา ติดเกมส์ ติดการพนัน ติดเพื่อน ติดสิ่งไม่รู้ แม่เขาดีใจอย่างมากแล้ว ข้าพเจ้าก็ดีใจมากเช่นกัน


เงินนะ ของนอกกายจริง ๆ ไม่มีใครช่วยฉันก็ทำได้ ไม่มีใครให้ฉันก็ทำได้ มีข้าวกินมีรถขี่ ตอนเย็นกลับจากโรงเรียน ได้ออกไปปั่นจักรยาน ได้ออกกำลังกาย กลับบ้านใต้แสงจันทร์หลังนี้ บางวันมานั่งคุยกัน หากุศโลบายให้อ่านหนังสือ หาหนังสือจักรยานให้เขาอ่าน ที่เป็นหนังสือจักรยาน เพราะเขาไม่ค่อยรักหนังสือตำรับตำรา แต่ให้เขาได้อ่านหนังสือที่เขารัก แล้วเขาก็ได้ทราบเองได้รู้บ้างในสิ่งที่ไม่รู้


นี้คือบ้านของฉัน บ้านที่ใจฉันรักอย่างยิ่ง ฉันปลูกต้นพริก ต้นมะกอ ต้นกล้วย รอให้โตออกดอกออกผล แล้วดอกผลที่เป็นผลผลิตของความเพียร คือผลที่หล่อเลี้ยงตนเองในบ้านหลังงามนี้ กล้วยหอมจะนำมาให้เด็กได้บิดกินได้ เม็ดพริกจะได้มาหั่นเหยาะใส่น้ำปลาทานกับข้าวสวยร้อน ๆ เราอยู่กันได้แล้ว เพราะฉันสร้างให้ใจเขามีความรัก รักในสิ่งที่เราร่วมกันทำ ฉันนั้นรักบ้านหลังนี้ บ้านจักรยาน บ้านใต้แสงดาว