...ตั้งใจจะทำงาน โดยไม่หยุด เป็นกิเลสอีกแบบหนึ่ง เพราะมีรางวัลแฝงอยู่ หากทำในแต่ละวันเสร็จตาม KPI ที่กำหนดก็จะได้ Incentive อีกสองร้อยบาท บวกวันทำงานเว้นเสาร์อาทิตย์แล้วไม่น้อย
...พอตกบ่ายแฟนโทรบอกลูกสาวไม่สบาย บอกเสียงไม่ค่อยดี ปวดหัว สงสัยเป็นไข้
...อืม..ความไม่แน่นอนมาแล้ว
...แต่ใจมันคิดถึงเงินสองร้อย ทำให้ โทรไปถามลูกสาว ว่า ไหวมั๊ยลูก อย่าขี้เกียจนะ เดี๋ยวโตมาจะลำบาก ใจหนอใจ ห่วงงาน หรือ ห่วง อะไรกัน แน่
...จิตใจ มันต่อสู้กัน โดยมีชีวิต งาน ครอบครัวเป็นเดิมพัน เดิมพันกับ กิเลส ตัณหา ชีวิต
...แต่จิตยังรู้ทันมันอยู่ ห้าโมง ผมสแกนบัตร ออกงานขับรถไปหาลูกสาวทันที
...ลูกสาวนอนซมรออยุ่ที่บ้าน ผมจับตัวดู ร้อนมาก ต้องหาหมอ แฟนโทรมา บอกโรงพยาบาลมันแพง หาคลีนิคก็ได้
...มาอีกกิเลสหนึ่งแล้ว กลัวจ่ายเงินแพง
...และมาอีกหนึ่ง ลูกสาวบอก ไม่ไปก็ได้หนูอยากนอนมาก ใจคิดทันที อืม..ก็ดีเหมือนกัน ลูกอาจจะอยากพักผ่อน
...ความไม่แน่นอนมาอีก แฟนโทรมาบอกต้องพาไปหาหมอ ไม่ต้องนอนแล้ว เผื่อเป็นอะไรกลางคืน
...ผมลังเล แต่ก็เลือกตัดสินใจตามเสียงหลังสุด
หลังกลับจากหาหมอระหว่างทางคุยกันเล่นๆ แฟนแซวผมว่า พ่อมึงเป็นห่วงเงินสองร้อยนะสิวันนี้เลิกก่อน
...ลูกสาวร้องขึ้นมาลืมไข้ว่า นี่ลูกสาวพ่อนะ เงินสองร้อยมาเปรียบเทียบกับลูกสาวเลยนะพ่อ
ผมยิ้มแห้งๆ......
....แต่ผมเห็นว่าจิตมันคิดอะไรอยู่ และพยายามเอาชนะมัน
...........................วันนี้ผมชนะมันอีกวันหนึ่ง....................................................
