คนเรามีความชอบแตกต่างกันไป สำหรับดิฉันมีความชอบรถรุ่นเก่าๆซึ่งมีความน่าสนใจและ ดูคลาสสิค และ...นี่ก็เป็นสาเหตุของเรื่องราวที่เกิดขึ้นในบันทึกการเดินทางของน้องแก่ ตอนนั้นดิฉันเป็นพนักงานของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ได้ซื้อน้องแก่มาใช้ น้องแก่มีอายุประมาณ 35 ปีสีขาวสภาพจัดได้ว่าดีสำหรับรถรุ่นนี้ ใครๆที่เห็นก็บอกว่ารถสวย และเป็นธรรมดาที่เจ้าของจะต้องรู้สึกดี ซื้อมาใหม่ก็เอาไปเปลี่ยนยางทั้ง 4 เส้นและตรวจเช็คให้เรียบร้อยก่อนใช้งาน แรกๆ ไม่มีปัญหา เดือนหนึ่งผ่านไปน้องแก่ก็ทำความรู้จักเรายิ่งขึ้น เรา..คือดิฉันและน้องสาว ซึ่งเป็นผู้ร่วมเดินทาง วันหนึ่งฝนตก เราออกจากบ้านมาทำงานปรากฎว่าที่ปัดน้ำฝนของน้องแก่ทำงานดีเกินไป ปัดน้ำฝนไปมาๆและไขว้กันค้างอยู่ตรงกลางหน้ากระจก ดิฉันก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดีฝนก็ตกก็เลยให้ น้องสาวเปิดช่องลมข้างกระจกและเอื้อมมือออกไปดีดที่ปัดน้ำฝนออกและทำอย่างนั้นเรื่อยๆ ทุก 3 นาทีจนถึงที่ทำงานเมื่อน้องสาวเดินลงจากรถ ปราฎว่าเปียกไปครึ่งตัว และสองวันต่อมา ตอนกลับบ้านจู่ๆ รถก็ดับวูบลงไปเฉยๆ น้ำมันหมดทั้งๆที่เติมไปตอนเช้า ต้องขอยืมจักรยานปั่นไปซื้อน้ำมันกลับมาเติม ...เฮ้อ..เหนื่อย... และน้องแก่ได้ทำหน้าที่เพิ่มเติมคือ ทุกครั้งที่รถเข้าโค้งประตูจะเปิดออกโดยอัตโนมัติ และเลือกที่จะทำหน้าที่แถวๆ สี่แยกต่างๆ ให้คนที่อยู่แถวนั้นได้ฮากัน จนน้องสาวต้องมีหน้าที่เพิ่มเหมือนกันคือย้ายไปนั่งที่เบาะหลังและใช้มือทั้งสองข้างจับประตูไว้ ส่วนประตูข้างๆ คนขับใช้เชือกดึงไว้ดิฉันจะรับหน้าที่ดึงพร้อมกับขับรถไปด้วย นี่เป็นเพียงเล็กน้อยที่อยู่ในบันทึกการเดินทางของน้องแก่ จากเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นทำให้ดิฉันนึกถึงคำบอกเล่าที่ว่าขับรถเก่าหน้าใสแต่ใจจะเต้นแรงตลอดเวลาของการเดินทาง เพราะลุ้นกับการเดินทาง และวันนี้การเดินทางของน้องแก่ก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว เพราะดิฉันได้ขายให้คนที่ต้องการน้องแก่ไปร่วมสร้างประสบการณ์การเดินทางร่วมกับเขาต่อไป ดังนั้นผู้ที่คิดจะซื้อรถเก่ามาใช้ควรจะคำนึงถึงสิ่งต่อไปนี้คือรถเก่าต้องอาศัยการดูแลและผู้ใช้ต้องรู้เรื่องเกี่ยวกับรถพอสมควร คือในรถเก่านั้นอาจจะซ่อนเรื่องให้กวนใจเล็กๆน้อยๆหรืออาจจะบานปลายให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ได้
สวัสดีครับ