การเข้าเรียนที่"สตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ"ไม่ใช่เรื่องง่ายและไม่เป็นเรื่องยากของใครหลายคนมีผู้คนอีกมากมายที่อยากเรียนที่นี้ แต่ไม่มีโอกาศ แต่ตัวฉันเองที่เข้าเรียนที่นี้ อาจเป็นเหตุผลไร้สาระ เพราะฉันไม่ได้อยากเข้าเรียนที่รร.แห่งนี้สักเท่าไหร่ แต่เป็นเพราะ...พูดตรงๆเลยนะ พ่อฉันบังคับให้เรียนที่นี้ ฉันไม่อยากเรียนเลย เพื่อนก็ไม่มี แต่ในใจคิดว่ายังไงก็ได้เพื่อพ่อ ลองสอบดูก็ได้(แต่ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจสอบหรอก)ถ้าเราสอบไม่ได้เราก็ไม่ต้องเรียนเพราะเราก็ไม่ใช่คนในพื้นที่  เช้าวันนั้น วันที่ฟังคะแนนสอบดิฉันอยากจะบ้าตาย เพราะคะแนนที่ฉันได้ 82 คะแนน ฉันสอบเข้าที่ได้หรือ อยากจะร้องไห้เป็นอะไรที่เสียใจที่สุด แต่พอเรียนไปเริ่มเจอเพื่อนๆ รู้จักเพื่อนๆเยอะแยะ เริ่มไม่ทุกข์ใจแล้ว เรียนก็พอเข้าใจ แต่ไม่เข้าใจแต่ไม่เข้าใจก็เยอะ แต่ก็สอบผ่านมาได้ 

    พอจบม.3 อย่างไม่น่าประทับใจ เราจะเรียนอะไรต่อดี(คงไม่ต้องคิดไรมาก พ่อฉันอีกตามเคย) เขาบังคับให้ดิฉันเรียนม.4ที่สตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ แต่ก็ไม่ทุกข์ใจ เข้าไปสมัครมีปัญหาเล็กน้อย เพราะต้องทำสัญญาเรื่องความประพฤติ ในที่สุดฉันก็ได้เข้ามานั่งในห้อง4/8จนถึงทุกวันนี้ ถึงจะเป็นการบังคับของพ่อฉัน ที่ฉันเรียนรร.นี้แต่ฉันก็ภูมิใจที่วันนี้ฉันเป็น  "นักเรียนโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ"