การที่เราทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งแต่ทำไม่เคยสำเร็จซักครั้ง…เคยมั้ยที่รู้สึกหมดหวังหรือท้อใจในเมื่อทำกี่ครั้งกี่หนผลลัพพ์ก็คือ “เท่าเดิม” ตอน ป.6 เราเป็นเด็กที่เรียนเก่งมาก เราถนัดวิชาคณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ และเราก็จบ ป.6 ด้วยเกรดอันสวยหรู 4.00 มันเป็นอะไรที่…..บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้รู้สึกตื้นตันสุดยอด ตอนนั้นเข้าใจเลยว่าผลของการตั้งใจเรียนเป็นอย่างไร ตอนม.1 เราอยากเรียนที่โรงเรียนเดิมแต่แม่ไม่ให้เรียนเลยต้องมาอยู่ที่สตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ เราอยู่ ม.1/6 รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เพื่อนใหม่ โรงเรียนใหม่ อะไรๆก็ใหม่หมดลั้ลล้ามากมาย ตอนนั้นยังไม่ค่อยรู้จักใครซักเท่าไหร่ก็มีแต่เพื่อนเก่าจากโรงเรียนเดิม(ไม่มีใครคบ^^) ก็ยังตั้งเรียนอยู่ผ่านไป1เทอมเราสอบได้ที่ 8 ของห้อง พอมาเทอม2  รู้จักเพื่อนมากขึ้น(เฮ้อ!มีคนคบซักที) เกรดก็ตกแต่ก็ยังถือว่าดีอยู่ พอตอนม.2 เกรดตกไปเยอะมากวันประชุมผู้ปกครองผลสอบออกเครียดเลยอ่ะแม่ไม่พูดด้วยเลย ร้องไห้ด้วย แม่บอกว่าเกรดตกไปเยอะนะรู้รึเปล่าอ่านหนังสือบ้างไหม ไม่รู้จะตอบว่าไง เดิมทีราเป็นคนที่เกลียดการอ่านหนังสือเรียนมาก เลยตอบไปตามความจริงคือไม่ ม.3 เกรดคณิตฯย่ำแย่มาก ก็พยายามตั้งใจเรียนจนสอบแต่ละครั้งก็ผ่านแต่ไม่ใช่ว่าจะท็อป จนในที่สุดเราก็จบม.3 ด้วยเกรดที่ไม่ดีนัก แต่ไม่ใช่ว่าเกรดเราจะไม่พอในการคัดเด็กเรียนต่อม.4นะ ทุกวันนี้เราก็ได้เรียนต่อ ม.4ที่โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญอย่างภาคภูมิใจ ถึงเกรดจะไม่ดีแต่อย่างน้อยขอแค่เรามีความพยายามและพยายามให้ถึงที่สุดผลลัพพ์จะออกมาดีหรือไม่ดีขอแค่เรารู้ว่านี่คือที่สุดของความพยายาม มันก็จะเกิดความภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก อยากบอกเพื่อนๆทุกคนที่กำลังเรียนอยู่ขอให้ตั้งใจเรียนเพราะยิ่งเราเรียนสูงขึ้นบทเรียนก็จะยากกว่าเดิมเยอะ ขยันอ่านหนังสือ ทบทวนบทเรียนบ่อยๆ มันอาจจะไม่ทำให้เกรดเราดีขึ้นแต่ถ้าเราเข้าใจเรื่องยากก็จะกลายเป็นเรื่องง่ายไปในทันทีในโลกนี้ไม่มีอะไรง่ายและอะไรยากหรอกถ้าเราหัดทำความเข้าใจกับมัน และสุดท้ายเราก็ขอขอบคุณคุณครู อาจารย์ ทุกท่านที่สอนเรามา จนทำให้เรามายืนในจุดที่เราอยากยืนได้ ขอบคุณคะ^^