เครื่องปรุง...นิยามผัก...ความแตกต่างของคน
ยกคำร่าง เรื่องจริง ขิงและข่า
เป็นตำรา รสหลัก ของผักสด
เมื่อผสม เครื่องปรุง จรุงรส
ไม่จำจด สูตรผสม ต้องลมจับ
ขิงอีกเรื่อง เคืองสำแดง แข่งรสชาติ
ข่าประกาศ ว่ารสเผ็ด เบ็ดเสร็จสรรพ
เมื่อคนกิน ลิ้นสัมผัส ฟันเคี้ยวรับ
ละเอียดขับ ลงคอ ก็หมดฤทธิ
ขิงหรือข่า ไม่เหลือ เมื่อถูกย่อย
ไม่เหลือรอย อร่อยรส หมดสนิท
เป็นอาจม ขับถ่าย ไม่เคยคิด
แม้น้อยนิด กลิ่นรส สลดนัก
เพื่อรสชาติ ชวนกันชิม ลิ้มลองลิ้น
รสหรือกลิ่น กลับต่าง ทุกอย่างผัก
เมื่อนำปรุง เปลี่ยนวิธี มีประจักษ์
คนชิมทัก ตอบได้ ว่าไร้รส
ประดุจคน ไม่รู้คน ก่นตำหนิ
ขาดสติ หุนหัน ปัญญาหด
จึงสะเทือน หลุดตะเข็บ ความเก็บกด
ขยี้บด ฆ่าทำลาย เพราะไม่คิด
ธนา นนทพุทธ
จักสานอักษร
....................................................................................................
นี่คือสาระแรกที่ผมนำลงพิมพ์ส่งมาในบล็อกแล้วไม่แก้ทันซ่อมให้สละสลวย มือไปกดแป้นพิมพ์ ก็กลับมาแก้ไม่ได้ วันนี้นึกได้ก็เลยนำมาแก้ใหม่ เพื่อต้องการให้เห็นว่าถ้าเราทำยังไม่สมบูรณ์ เราก็ต้องแก้ด้วยตนเอง ซึ่งหลังจากนั้นผมก็ระวังมาตลอด แต่ยังมีพลาดอยู่อีกหลายสาระ นี่คือบันทึกที่ 1 แล้วนำมาแก้ใหม่ส่งพิมพ์เป็น บันทึกที่ 83 ครับ ท่านที่สนใจเริ่มบันทึกเถอะครับ แล้วจะพบแนวทางแก้ไขเล็กน้อย ๆได้ ส่วนเรื่องยาก ๆก็ค่อยสอบถามกัต่อไป
