บทกลอนเป็นการสะท้อนถึงอารมณ์ความรู้สึกในขณะหนึ่งของผู้เขียน . . มิได้มีเจตนาที่จะต่อว่าหรือสร้างความขัดแย้งขึ้นมาแต่อย่างใด หากท่านใดเกิดความรู้สึกที่ไม่ดี ผู้เขียนขออภัยไว้ ณ ที่นี้

                    ตอบโต้ โต้ตอบ ตอบโต้

                    คุยโว คำโต สมานฉันท์

                    พูดมาก หลากเรื่อง ใส่กัน

                    จนฉัน นั้นเบื่อ เหลือระอา

 

                    มาดดี มีคำ อันสวยสด

                    โศกสลด แค้นเคือง รู้เรื่องไหม

                    แล้วปรองดอง จะเป็นจริง ได้อย่างไร

                    ถ้าปากใจ นั้นไป คนละทาง

 

                    พอทีเถอะ ปาหี่ ระดับชาติ

                    ที่พินาศ ก็เพราะคำ อันชวนฝัน

                    ถ้าปากใจ นั้นยังไม่ ตรงกัน

                    ถึงจะฝัน กี่ครั้ง ยังเหมือนเดิม !

 

                                            ประพนธ์ ผาสุขยืด (13 มิถุนายน 2553)