9 มิ.ย. 53
“พ่อ ขูดหินปูน วางยาชา แล้วก็ผ่าฟันคุดให้คนไข้รายนี้แทนหน่อยนะ”
“พ่อนัดคนไข้รายนี้ มาพิมพ์ปาก เลือกเฉดสีฟัน แล้วส่งแล็บฟันปลอมเลยนะ”
“แม่ จกตูดโคแม่นี้ กำคอมดลูกให้แน่น สอดปืนผสมเทียม แล้ววางตำแหน่งฉีดน้ำเชื้อที่ปีกมดลูกข้างซ้ายนะ”
“พรุ่งนี้แม่โคตัวนี้จะคลอด แม่ทำคลอดแทนหน่อยนะ”
“อ้อ!! แล้วบรรยายให้เกษตรกรและนักศึกษา เรื่องการทำคลอดโคต่อเลยนะ อย่าลืมสอดใส่ เอ๊ย ! สอดแทรก มุขฮา ฮา ด้วยหล่ะ”
ภริยาทำงานกับปาก กลับเป็นคนไม่ชอบพูด
ผมทำงานกับตูด(โค) กับพูดเป็นต่อยหอย
หากเหตุการณ์ที่รอคอยเกิดขึ้นจริง “เรา” สามี ภริยา สามารถทำแทนกันได้
ความกังวลเกี่ยวกับอนาคตลูกก็คงไม่เป็นปัญหาให้ขบคิดจนฟันแตก ปวดกราม ถึงขณะนี้
อาชีพบางอย่างก็เฉพาะทางเสียจน ทำแทนกันไม่ได้
แม้จะเป็นแฟนก็ตามเหอะ
จากการเจอะ ผลการเรียนของลูกเทวดา ในเย็นวันหนึ่ง
จาก “ลำดับที่ ๖”มาเป็น “ลำดับที่ ๒๔”
มันเป็น จั๊งซี่ ดั้ยจังดั๋ย! บักหำน้อยของพ่อ!! ลูกเทวดาของแม่!!
มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือ ทุกวิชาเกรด ๔ หมด ได้ เกรด ๓ วิชาเดียว
มันเสียวยิ่งกว่าแมนยูตกชั้นพรีเมียร์ลีก เสียอีกนะเนี่ย!!
หลังจากนั่งละเหี่ยใจไปพัก ผมก็พยักหน้าเรียกเมีย
“แม่ อยากมีหอ ไหม ?” หน้าซีเรียส
“แล้วพ่อหล่ะ อยากมี หอ ไหม ?” ยิ้มอย่างมีเลศนัย
“เอ๊า !!ก็เรามี หอ อยู่แล้วนี่ จะอยากมีเพิ่มทำไมอีก ?ที่มีอยู่นี่ ก็หาของมาบำรุงหอ ไม่พอในแต่ละวันแล่ว” อมยิ้ม จ้องตา
“ไม่ใช่ หอ แบบนั้น พ่อก็ดาย 5 5 5 5 ” ระเบิดความฮา ความเครียดแตกกระจาย กระดอน กระเด็น กระเซ็น พอเป็นกระสายยา
แอ่น แอ้น แอ๊นในเวลาต่อมา....(จินตนาการถึง อีกาบินลัดฟ้าผ่านหน้าจอทีวี เรื่อง นินจาฮาโตริ)
หลังจากคนมีหอคุยเรื่องหอ หาฤกษ์งามยามดี
ผมเกิดเดือน มี.ค. ภริยา เกิดเดือน มี.ห. (เดา เดา ครับพี่น้อง 5 5 5 )
ภริยาก็ขอขายวิญญาณ ยื่นกู้สหกรณ์เพื่อมีหอ บำรุงหอเล็ก หอน้อยของลูกเทวดา
ซึ่งคะเนว่าจะเป็น “มอ..ระ...(โคตร) ดก” ให้ลูกเทวดาได้เก็บผลดอกที่อาจจะงอกเงยในวันข้างหน้า
ไม่ต้องบากหน้า อมทุกข์ กินแล้ง กินลมอยู่เต็มลำคอจากการหาของมาบำรุง หอ เหมือนพ่อแม่ในวันนี้
ฮี่ ฮี่ ฮี่
