บ้านสวนที่เราสร้างมาด้วยนำพักน้ำแรงของเรา
วันที่  6  มิถุนายน  2553   กว่าทุกอย่างจะลงตัวจัดการทุกอย่างที่ผู้เขียนสร้างให้ผูกมัดตัวเองไว้  แล้วก็ได้กลับมาเป็นไทยอีกรอบ  ลาออกจากงาน  กลับมาถึงบ้าน  ที่บ้านร้อนมาก  ที่บ้านไม่มีห้องเย็น ๆ  ให้อยู่แล้ว
มีแต่บ้านสวน แต่มันก็เป็นบ้านสวนของเราเอง  มีแม่รออยู่  มีบ้านสวนที่สร้างขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของผู้เขียนเอง  สิ่งแรกที่คนอยู่ในกรุงเทพฯกลัวที่สุดคือตัวดำแน่นอน  ใครอยากเป็นชาวสวนก็ต้องยอมรับให้ได้  ไม่มีเงินเดือนประจำ   แต่ไปรอบนี้ก็ได้อะไรหลายอย่างนะได้ประสบการณ์ที่หาซื้อไม่ได้ต้องเรียนรู้เอาเอง  ต้องทำจริงเล่นจริงไม่ต้องใช้ตัวแสดงแทนไม่มีใครเล่นแทนได้  เวลาเจ็บก็เจ็บจริงนะค่ะ  มาถึงก็เดินดูรอบสวนไปก่อนยังคิดไม่ออกว่าจะทำอะไร  ขอเวลาคิดก่อนจะทำอะไรก่อนหรืออะไรหลังดี