ย่อความเรื่องลองทบทวนดู สิ่งที่เราทำที่ตรงข้ามกับสิ่งที่เราต้องการ
จากหนังสือ เข็มทิศชีวิต 2ตอนกฎแห่งกรรม ผู้แต่ง ฐิตินาถ ณ พัทลุง
ผู้ย่อความ อาจารย์ไชโย จันทร์วิน
อยากมีความสัมพันธ์ที่ราบรื่น สงบสุขกลมกลืน แต่เราปกป้องความคิดของเรา ถ้าใครไม่เห็นด้วยกับความคิดของเรา ก็เหมือนกำลังกระแทกตัวเราไปด้วย เวลาที่เรารู้ว่ากำลังทะเลาะกบคนที่เรารัก เราควรจะหยุดพูดตรงนี้ เพื่อจะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน แล้วเราทำยังไง เราพูดต่อจนทะเลาะกันจริง ๆ เพื่ออะไร เพื่อว่าพิสูจน์ว่าเราถูก เราอยากเอาชนะ ซึ่งไม่มีประโยชน์กับใครเลย แต่กระทบกระเทือนกับความสัมพันธ์ กระทบกระเทือนความรู้สึกของตัวเราเอง
เวลาเราหงุดหงิด น้อยใจ เราอยากให้คนที่เรารักมากอดมาดูแล เคยมีผู้ชายคนหนึ่งเล่าว่า ภรรยาเขางอนแต่ละครั้ง 7 วัน 7 คืน บ่นไม่ยอมหยุด พอฉันบอกว่าเวลาที่ภรรยาทำอย่างนั้น คือ เขาอยากให้คุณเข้าไปกอด ไปรัก ผู้ชายคนนั้นงงสุดขีด พึมพำว่าเห่าไม่หยุดขนาดนั้นใครจะกล้าเข้าไปกอดได้ลง ดีไม่ดีถูกถีบออกมา ฉันบอกเขาว่า จำไว้นะเวลาที่ภรรยาหรือลูกงอแงมาก ๆ ทำตัวไม่น่ารักที่สุด นั่นคือเวลาที่เขาต้องการความรักมากที่สุด เราเป็นอะไร ทำไมเราถึงทำตรงข้ามกับสิ่งที่เราต้องการ
เราอยากมีชีวิตที่เจริญงอกงาม เรารู้ว่าผลลัพธ์ในชีวิตเที่ยงตรงในการบอกว่าเราดำเนินชีวิตมาอย่างไร แต่เราไม่ต้องการปรับปรุงตัวเอง เราชี้นิ้วไปหาคนอื่น ต้องการแก้ไข ผ่าตัดชีวิตคนอื่น ทั้งที่เรารู้ว่าถ้าเราต้องการชีวิตที่ดีขึ้น เราต้องผ่าตัดเปลี่ยนแปลงตัวเอง
เราอยากมีงานที่มีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล แต่เวลามีปัญหาอะไรเกิดขึ้นในงาน สิ่งแรกที่เราทำคือหาคนทำผิด แทนที่จะช่วยกันแก้ไขปัญหา กลับกลายเป็นโทษกันไปมา
เราอยากมีร่างกายที่แข็งแรง เรารู้ว่าควรกินผัก ผลไม่ ออกกำลังกาย แต่เรากินทุเรียน เค้ก ไอศกรีม นอนดึก ออกกำลังโดยการกดนิ้วบนรีโมตทีวี กดแป้นคอมพิวเตอร์แทน ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่มีประโยชน์
เราอยากมีใจที่สงบสุข มั่นคง เรารู้ว่าควรพรใจกลับบ้านภายในแต่เรากลับทนความวุ่นวายภายในใจไม่ได้ จนต้องหาความวุ่นวายหาเสียงภายนอกมากลบความวุ่นวายภายใน แล้วเราก็อ่อนแรงลงทุกวัน
ณ ขณะนี้ ลองหยุดอ่านเพื่อคนอื่น หยุดตรวจสอบวิจารณ์คนอื่น ชีวิตคนอื่นจะเป็นอย่างไร
ผิดชอบชั่วดี ลองวางไว้ก่อน แล้วหันมาดูผลลัพธ์ในชีวิตเรา
สิ่งที่เราเป็น สิ่งที่เราทำ เราเข้าถึงศักยภาพสูงสุดของชีวิตตัวเอง
มีชีวิติยู่ด้วยความรัก ความเมตตา มีความสุขหรือไม่ อะไรกั้นเราไว้
และอะไรพาเราออกนอกเส้นทาง
