ความทุกข์ ความสุข นี้แหละคือชีวิต ที่มีรสชาติ

ตอนแรกข้าพเจ้ารู้สึกกลัว ว่าตัวเองจะเรียนไปทำไม เรียนไปก็ไม่มีจุดหมาย เพราะเราไม่ได้จบจาก กลุ่มสาระใดสาระหนึ่งที่ มีการสอบ และก่อนหน้านั้นก็เห็นเพื่อนหลายคน ที่ได้กลับไป โดยมาเรียนได้ 2 ครั้ง หลังจากเขาทราบว่า เขาเรียนมาไม่มีกลุ่มสาระ เพื่อนๆๆหลายคน ก็ถอนตัว ทำให้ข้าพเจ้าคิดหนัก เลยว่า เราจะเรียนดีหรือเปล่า เพราะเราก็ไม่ได้จบ เอกเฉพาะ หรือกลุ่มสาระมา  และโรงเรียนที่ข้าพเจ้าปฏิบัติงานอยู่นั้น อยู่ไกลพอสมควร  แล้วที่โรงเรียนมีคุณครูไม่พอ แต่ข้าพเจ้าได้มาฟังอาจารย์ที่ค่อยให้กำลังใจเสมอว่า ดังคำกล่าวที่ว่า อย่างไงก็ขอให้นักศึกษาทุกคนตั้งใจเรียนให้จบนะ จะค่อยเป็นกำลังใจให้ เพราะทุกคนกว่าจะได้มานั่งเรียนกัน ทุกฝ่ายก็ร่วมมือกันเต็มที่ และก็ผ่านมาแล้ว แล้วนักศึกษาก็ฝ่าอุปสรรค ตั้งแต่มาสมัครแล้ว ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่า ทุกวินาทีของคนเรา มีค่าเสมอ ไม่ควรทิ้งให้ ว่างเปล่าไปโดยเปล่าประโยชน์ 

       ความรู้สึกดีๆๆที่ข้าพเจ้าได้รับจากการมาเรียน ป.บัณฑิต Sec.02  ป.52 กับอาจารย์ทั้ง 4 ท่าน จากมหาวิทยาลัย ราชภัฎเชียงใหม่ ข้าพเจ้ารู้สึกมีความประทับใจเป็นอย่างยิ่งที่ ข้าพเจ้าได้เข้ามาศึกษาในที่แห่งนี้ ที่เต็มไปด้วยความรัก  ความอบอุ่น ที่ได้รับจาก อาจารย์ประจำวิชา อาจารย์ที่ปรึกษา จากเพื่อนๆๆร่วมชั้นเรียน ทุกคนน่ารักมาก ทุกคนยิ้มด้วยความจริงใจ และให้คำปรึกษากันอย่างเป็นพี่น้อง ข้าพเจ้ารู้สึกอบอุ่นเสมอ ที่ได้มารู้จักอาจารย์ทุกท่านและเพื่อนๆๆ ข้าพเจ้า 

        แต่ข้าพเจ้ารู้สึกว่า เวลาจำกัดเกินไปบางครั้งก็ลำบากในการทำงาน จาการเรียน ป.บัณฑิต ในบางอย่างที่ได้รับมอบหมาย เพราะ ติดงานประจำหลายอย่างที่ต้องรับผิดชอบ  และการเดินทาง  ทำให้รู้สึกว่าทำอะไรได้ไม่เต็มที่ บางครั้งก็รู้สึกท้อแต่ก็พยายามเต็มที่กับการเรียน บางครั้งข้าพเจ้าไม่เข้าใจในบางเรื่องที่ได้รับมอบหมาย เลยทำให้งานล่าช้า ซึ่งรู้สึกภูมิใจและดีใจที่ได้เจออาจารย์ทุกท่านที่น่ารัก และเพื่อนๆทุกคนที่ได้มีโอกาสเรียนด้วยกัน อย่างพี่น้องคะ ขอบคุณค่ะ