ผมพยายามศึกษามุมมองที่แตกต่างหลากหลายของเหตุการณ์จลาจล ๑๙ พ.ค. ๕๓ และบันทึกเก็บไว้ดังต่อไปนี้
ผู้จัดการ ออนไลน์ เรื่อง เปิดแผนเถื่อนแกนนำสั่งเผาเมือง ก่อนมอบตัวหนีตาย!
กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ เรื่อง ยุทธการผึ้งแตกรัง
Bangkok Post POSTBAG : Facts about Thailand and the red shirts
The New York Times : Violence Spreads in Thailand Following Crackdown
CNN : Rich-poor divide underpins Thai crisis
The Guardian : Thai protests: Military crackdown only widens divide
BBC : How did Thailand come to this?
ระหว่างอ่านบทความเหล่านี้ ผมปิ๊งแว้บขึ้นว่า สิ่งที่คนในสังคมไทยจะต้องร่วมกันก้าวข้าม ร่วมกันสร้างระบบใหม่ที่
• ลดช่องว่างทางสังคม
• ลดระบบอุปถัมภ์ ป้องกันนักการเมืองใช้ระบบอุปถัมภ์สร้างกลุ่มของตน แต่ทำลายชาติโดยการสร้างความแตกแยก สร้างพวกแยกกลุ่ม ปฏิเสธกลุ่มอื่น มองกลุ่มอื่นเป็นศัตรู อย่างที่คุณทักษิณทำ
• ระบบการศึกษาต้องรับโจทย์ลบล้างระบบคิดแบบหวังพึ่งผู้อื่น หวังรับการอุปถัมภ์ ออกไปจากคนไทย
• สถาบัน/คน อุดมศึกษาอยู่เฉย หรือแค่เสนอความเห็นไม่ได้แล้ว ต้องลงมือทำสิ่งที่จะช่วยทั้งแก้ปัญหาเฉพาะหน้า และวางรากฐานระบบสังคมในระยะยาว
การรับฟังมุมมองเหล่านี้ พึงรับฟังด้วยวิจารณญาณ อย่าเชื่อในทันที ไตร่ตรองเสียก่อน ไม่ว่าความเห็นของใคร รวมทั้งปิ๊งแว้บของผมด้วย
วิจารณ์ พานิช
๒๐ พ.ค. ๕๓
