เมื่อตอนบ่ายเดินขึ้นไปที่ศูนย์พัฒนาคุณภาพของโรงพยาบาล ซึ่งตั้งอยู่ชั้นที่ 4 เป็นการเดินขึ้นโดยไม่ใช้ลิฟท์ การใช้ชีวิตที่ช้าลงนี่มันทำให้เราได้เห็นความงามมากมายที่รายล้อมเรา ได้ทักทาย ได้พูดคุย...

วันนี้ก็เช่นเดียวกัน ได้หยุดที่จะได้รับฟังคุณแม่ของเพื่อนที่เจอกันตรงประตูทางเข้า บอกเล่าความทุกข์ในใจต่อผลการตรวจร่างกายที่เป็นมะเร็ง... ใจที่หวาดหวั่น ใจที่กังวลอยากบอกเล่า ตรึงให้ข้าพเจ้าหยุดที่จะรับฟัง รู้สึกสงสารและอยากให้ผ่านพ้นไปด้วยดี...

พี่ปี หรือเภสัชกรจำปี...นำเรื่องเล่าที่ นพ.อดิเกียรติ เขียนส่งมารวมเล่ม ให้ได้อ่านรู้สึกประทับใจ ในความงามจากใจของผู้บริหาร

BY HEART

นพ.อดิเกียรติ  เอี่ยมวรนิรันดร์ 

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลยโสธร

 

            ผมได้รับการบอกกล่าวว่าเมื่อไรจะส่งต้นฉบับเรื่องดีๆ ก็ถามว่าจะเอาเมื่อไหร่ เพราะจริงๆ มีเรื่องอยู่ในใจมากมาย พร้อมที่จะถ่ายทอดออกมา

ครั้งนี้ใช้เวลานานหนอยู่ คือ 3 วัน ซึ่งให้เวลามาก ก็มีโอกาสเขียนได้มากหน่อย

เริ่มจากก่อนที่ผมจะมารับงานที่โรงพยาบาลยโสธร ผมต้องไปนำเสนอเรื่อง TB ของ รพ.ยโสธร ที่กระทรวงฯ เป็นงานแรกที่ทำในนามผู้อำนวยการ รพ.ยโสธร ด้วยความสามารถของผม สามารถนำเสนอได้โดยยังไม่เคยมา รพ.ยโสธร เลย การนำเสนอเป็นไปด้วยดี มีคนชมมาก โดยเฉพาะมีหอผู้ป่วย TB เท่าที่ทราบขณะนั้น ไม่มี รพ.ทั่วไปที่ไหนมีหอผู้ป่วย TB เพราะว่าจะมีอุปสรรคมากมายในการสร้างหอผู้ป่วย TB ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง บุคลากร แพทย์ พยาบาล และเรื่องอาคารสถานที่

ต้องยอมรับว่าผู้อำนวยการก่อนหน้านี้ คือ  นพ.มนัส  กนกศิลป์ ท่านเป็นคนมีความสามารถมากที่ทำให้เกิดตรงนี้ได้  และเมื่อได้มารับงานที่ รพ.ยโสธร ก็ได้ศึกษาความเป็นมาของหอผู้ป่วย TB จึงได้ทราบว่า นอกจากผู้อำนวยการแล้ว การกำเนิดหอผู้ป่วย TB เมื่อเราได้สัมผัสจะรู้ได้เลยว่าพวกเขาไม่ได้ทำงานเพราะหน้าที่อย่างเดียว

พวกเขาเอาจิตใจที่ดีงามมาทำงานด้วย จากการดูแลผู้ป่วยด้วยใจที่อยากจะให้ผู้ป่วยหายจากโรคที่รักษาได้ แต่ต้องใช้ความร่วมมือของผู้ป่วยเป็นอย่างสูง ผู้ป่วยต้องมีจิตใจเข้มแข็งฝ่าฟันต่ออาการข้างเคียงของยา ต้องรับประทานยาติดต่อกันเป็นเวลายาวนาน

หลายแห่งมีนวตกรรมยัดเยียดยาให้ผู้ป่วยวัณโรค เพื่อให้ผู้ป่วยได้ยาครบ แต่ที่ รพ.ยโสธร ทีมงานหอผู้ป่วย TB มีนวตกรรมในการสร้างกำลังใจให้ผู้ป่วย สร้างความเข้าใจในโรคให้ผู้ป่วยและญาติ  สร้างให้ผู้ป่วยรู้สึกว่าเมื่อเขาเป็นโรคนี้ ไม่ใช่โรคร้ายแรง และที่สำคัญผู้ป่วยไม่รู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้าง มีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่จะเดินเคียงข้างเขาไปจนถึงเส้นชัย นั่นคือการหายจากโรค การให้ผู้ป่วยที่บางครั้งรู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงดี ต้องมานอนในโรงพยาบาล 14 วัน จะไม่มีใครอยากนอน แต่ทีมงานหอผู้ป่วย TB บอกว่าให้ Admit เข้าไปเถอะ

เมื่อพบทีมงานแล้ว ทีมงานจะช่วยให้ผู้ป่วยมีใจที่อยากจะรักษา และนอนที่โรงพยาบาล 

            ในการประชุมของผู้บริหารเขต 13  มีการนำโครงการของเขตในการดูแลผู้ป่วยวัณโรค ชื่อว่า DOTS BY HEART มาวิจารณ์กันว่า DOTS BY HEART จะ BY HEART ตรงไหน

ผมจึงเล่าเรื่องการทำงานของเจ้าหน้าที่หอผู้ป่วย TB ให้ที่ประชุมฟัง ซึ่งที่ประชุมรับทราบและเห็นด้วยว่า นี่คือการทำงานด้วยหัวใจ ผมต้องขอชื่นชม คุณนภาพร  เซียตระกูล  หัวหน้าหอผู้ป่วย TB และทีมงานทุกท่าน เชื่อว่าสิ่งที่พวกท่านได้ทำลงไป จะมีผลบุญกุศล และสิ่งดีงามต่างๆ กลับมาสู่ชีวิตของพวกท่านและครอบครัว

ท่านผู้อำนวยการเป็นผู้ที่มองเห็นความเป็นไปรอบด้านอย่างลุ่มลึก และงดงาม ถนอมใจคนทำงาน ถนอมองค์กร และถนอมประเทศชาติ เป็นการทำงานที่อาศัยศิลปะภายใต้ความมีปัญญา ต่อการบริหารองค์กรและปฏิบัติต่อคนหน้างานในองค์กร...

การได้อ่านเรื่องเล่าของท่าน ผอ. ทำให้ใจนี้มีกำลัง ที่ปรารถนาอยากร่วมทำสิ่งดีดีเคียงข้าง เพราะนี่แหละคือ ความงาม...ที่มีปรากฏขึ้น