เรามีศักยภาพของเรามากน้อยแค่ไหน

     "ความสุขความทุกข์ของฉันจากการเรียนเป็นว่าที่คุณครู" อ้า...คำนี้ได้ยินครั้งแรกตอนที่อาจารย์สั่งงานแล้วแอบที่จะยิ้มไม่ได้ค่ะเพราะว่ามีความรู้สึกอยากเขียนอะไรมากมายก่ายกองในตอนนั้น แต่พอกลับมาที่บ้านเห็นงานที่จะต้องสะสางอีกมากมายแล้วก็ยังว่าเอาไว้ก่อนเถอะ  แต่เมื่อนึกขึ้นได้ก็สะสางไปอีกบันทึกแล้วกันเดียวจะกลายเป็นดินพอกอีกเรื่อง

     การที่ได้มาพบเจอเกิดการเรียนรู้อีกมากมายในห้องเรียนและนอกห้องก็ตามจะเห็นได้ว่าคนที่มาเรียนจำต้องเริ่มพยายามจัดสรรเวลาที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์มากที่สุดเพราะเกือบจะค่อนห้องที่ทำงานแล้วทั้งสิ้นที่ตามมาคือการเรียนในส่วนต่าง ๆ ทั้งที่น่าสนใจและ..ที่จะต้องเรียนเพื่อให้เกิดเป็นแนวทางในการนำไปปฎิบัติในภายภาคหน้า แต่ที่เรียนในเทอมซัมเมอร์นี้ได้เรียน 4 รายวิชาแต่ละวิชาก็แตกต่างกันไปมากน้อยไม่เหมือนกันแต่จะมี 2 วิชาค่ะที่ใกล้เคียงกันและสอดคล้องกันมากคือ

การพัฒนาหลักสูตรเป็นวิชาที่เรียนเกี่ยวกับหลักสูตร แผนการจัดการเรียนรู้ การวัดผล ฯลฯ และ

การออกแบบและการจัดการการเรียนรู้ ก็จะเป็นวิชาที่เรียนเกี่ยวกับกระบวนการจัดการเรียนรู้ การบรูณาการเนื้อหาในกลุ่มสาระการเรียนรู้ การวางแผนการประเมินผลการเรียนรู้ที่เหลือ

จิตวิทยาความเป็นครู เป็นวิชาที่เรียนเกี่ยวกับ การศึกษาทางจิตวิทยา พัฒนาการของมนุษย์ ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนรู้ ฯลฯ ส่วน

นวัตกรรมและเทคโนโลยีการศึกษา อันนี้ชื่อก็ดูออกแล้วแต่ที่เห็นเด่นชัดมาก ๆ ก็การเปิดโลกทัศน์ในการเรียนให้ทันกระแสในยุคเทคโนโลยี และที่เราจะนำไปพัฒนาควบคู่กับการเอาไปสอนในอนาคต

     ในส่วนของความยากง่ายบ้าง งานของแต่ละวิชาก็แตกต่างกันไปตามแบบฉบับของเนื้อหาและผู้ถ่ายทอดความรู้แต่ทุกคนก็เดินผ่านมาได้เกือบจะหมดเทอมเรียนในถาคที่สามนี้ถึงแม้สมาชิกขาดหายไปแล้ว 17 คน แต่ 45 ชีวิตที่เหลือเราก็จำก้าวเดินต่อไป

     งานที่เหลือก็จะเป็นชิ้นงานที่ถือว่าหินพอควร แต่ทำไงได้เราจะพยายาม มันไม่มีอะไรหรอกค่ะที่ได้มาง่าย ๆ ทุกคนต้องลงทุนทำ ลงทุนซื้อ ลงทุนเรียน ลงทุนเวลาเข้าไปแล้วผลที่ได้มาทุกคนก็จะทราบเองค่ะว่าเรามีศักยภาพของเรามากน้อยแค่ไหน ลองค่ะว่าแล้วก็ได้เวลาไปทำงานที่คงค้างสู้ต่อไปนะค่ะเพื่อน ๆ เราต้องช่วยเหลือกันและเป็นกำลังใจให้กัน นะค่ะเพื่อน sec.02