เราต่างตกเป็นทาสของกิเลส
ในการใช้ความรุนแรงต่อต้านการปราบปรามของผู้ชุมนุม และการใช้กำลัของเจ้าหน้าที่ของรัฐครั้งนี้ ไม่ว่าผลจะออกมารูปใดก็ตาม เราต่างเป็นผู้สูญเสีย...
เราสูญเสียความเป็นคนที่มีเหตุผลมีใจเมตตาไป เราสูญเสียการเป็นสังคมที่ช่วยเหลือเกลื้อกูลกันไป เราต้องมานั่งเกลียด คนที่เราไม่เคยรู้จัก คนที่เราไม่เคยขัดแย้ง เพราะผลประโยชน์ของคนคนบางคน ที่ไม่เคยออกมายอมรับอย่างลูกผู้ชายว่าอยู่เบื้องหลังความขัดแย้งเพราะตัวเองอยู่ต่างประเทศ
เราล้วนอยากเป็นผู้ชนะ โดยลืมไปว่าราคาที่เราต้องจ่ายมันมากเกินกว่าใครจะรับหมด และคนที่ต้องจ่ายคือประเทศไทย และคนไทยทั้งหมด
หวังว่าเราจะได้บทเรียนอะไรจากประสบการณ์ห่วยๆ ร่วมกันทั้งประเทศครั้งนี้
อย่างที่ท่านพุทธทาสปาฐกถา เรื่องความสัมพันธ์ไทยพม่า ในคราวกึ่งพุทธกาล เรา(ไทยกับพม่าไม่ใช่ศัตรูกัน)เราต่างพ่ายแพ้ให้กิเลส กิเลสต่างหากเป็นศัตรูร่วมกันของพวกเราทั้งมวล
เดิมทีคนไทยเราทำสงครามเฉพาะกับคนที่เราคิดว่าเป็นศัตรู แต่แย่มากที่ว่า เราต้องมาทำสงครามกับ พี่น้องคนไทยกันเอง
สงครามคราวนี้เราประเทศไทยแพ้....
เห็นด้วยค่ะ เพราะความไม่รู้จักพอ ไม่รู้จักประมาณ มีแต่ความโลภ ความโกรธ ความหลง ทำให้ลงไม่ได้ ขาดธรรมะในใจไปสู่การปฏิบัติ ได้แต่รอ ได้แต่หวัง...ให้ประเทศชาติสงบสุขเสียที สงสารประเทศไทย