ชุมชนจิตเวช เป็นอีกหนึ่งความประทับใจ
เป็นชุมชนที่ไม่เล็กไม่ใหญ่ ..... ใกล้เขตเมืองกรุง แต่คนในพื้นที่ยังมีความน่ารัก ความเป็นชนบทอยู่มาก บรรดาพวกนักศึกษาพยาบาลทั้งหลายเข้าบ้านไหน อิ่มบ้านนั้นกันเลยเชียว นี่ไม่ได้เห็นแก่กินนะ แต่เป็นเช่นนี้จริงๆ ด้วยความที่เรามีเหล่าอาสาสมัครหมู่บ้านใจดีทั้งหลาย(อสม.) ที่นำพาพวกเราเข้าไปทำความรู้จักกับผู้คนในชุมชน ฉันคิดว่านี่เป็นชุมชนเข้มแข็งได้อีกหนึ่งชุมชนเลยทีเดียว เพราะมีการพึ่งตนเองของคนในชุมชน มีการช่วยเหลือภายในหมู่บ้าน
หลังจากที่พวกเราได้ศึกษาชุมชน และสำรวจปัญหาต่างๆ จึงมีการจัดทำโครงการขึ้นมา เราได้รับการสนับสนุนที่ดีจาก อสม.ที่มาร่วมกันในการร่วมกิจกรรมครั้งนี้ให้นักศึกษาได้มีโอกาสที่ฝึกการทำงานใหญ่ๆ ฝึกการทำงานเป็นทีม กับผู้คนจำนวนมาก การแบ่งหน้าที่ การจัดสรรคนให้เหมาะสมกับการ และที่สำคัญในงานนี้มันเป็นตัวแสดงให้เห็นถึงการเริ่มต้นของการเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น นักศึกษาทุกคนแม้จะไม่ได้มีการรวมงานกันเท่าที่ควรแต่เมื่อทุกคนได้รับหน้าที่อะไรไปแล้ว ทุกคนแสดงความรับผิดชอบอย่างเต็มที่ จึงทำให้งานออกมาสำเร็จอย่างที่ไม่มีคิดคาดถึงเลย.....
เขาถึงได้บอกไว้ว่าการทำงานใดก็ตาม ทำคนเดียวย่อมไม่ประสบความสำเร็จถ้าขาดความร่วมมือร่วมใจกัน อย่างเช่นไม้กิ่งเดียวสามารถหักได้โดยง่าย แต่ไม้เป็นมัดรวมกันย่อมหักได้ยากกว่า
คือ พลัง
หรือ
คือ พัง
ขอบคุณนะครับ..