พี่แป๋ว กับพี่ปี ได้ช่วยกันทำ "สังเคราะห์ วิวัฒนาการของการพัฒนาคุณภาพ" ของโรงพยาบาลยโสธร... ข้าพเจ้าได้เห็นความงดงามของเส้นทางการพัฒนาคุณภาพที่มีระยะเส้นทางอย่างยาวนานมากกว่า ๑๓ ปี
ระหว่างเส้นทางการเดินทาง...เราได้พบอะไรมากมายก่อให้เกิดความงดงามและการสั่งสม ในเชิงมิติจิตวิญญาณ แต่เรานั้นมัวแต่หันไปมองความเป็นรอบนอก จนเราลืมย้อนกลับมามองความงามของเส้นทาง "คุณภาพ" ของเรา
รางวัลต่างๆ มากมาย และที่นำมาสู่ความภูมิใจดั่งเช่น รางวัลจาก "UN" นำพามาสู่การรับรองในคณะกรรมการที่มาประเมินเพื่อพิจารณารางวัลให้กับเรา...
วันนี้...
มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นมากมาย ข้าพเจ้าได้มองเห็นมิติของการเชื่อมโยงต่อ ปรารถนาให้เส้นทางเดินนี้เข้าไปสู่การพัฒนาในเชิงมิติจิตวิญญาณที่เป็นไปมากกว่าแค่การได้ผ่านการรับรอง...
คุณภาพที่เกิดต้องเป็น คุณภาพที่มาจากความงดงามจาก "ใจ"...
ใจ...ของคนหน้างานต้องเป็นตัวขับเคลื่อนผลักให้เกิดคุณภาพอย่างแท้จริง เราไม่ปรารถนาที่เป็นเพียงแค่ว่ามาตราฐานทุกอย่างสวยหรู แต่เจ้าหน้าที่ยังขุ่นมัวและขาดความเบิกบานในการงาน ทุกข์ตรมในใจ...
ย้อนกลับมาสิบสามปีของการก้าวย่างงานพัฒนาคุณภาพ...พบว่ามีเรื่องเล่ารายทางที่ทรงด้วยคุณค่า สิ่งที่ทำให้ข้าพเจ้าเจ้ารู้สึกสนใจคือ การนำคุณค่าที่ปรากฏนั้นสะท้อนออกมาสู่สาธารณะชนให้ได้ร่วมกันรับรู้
การที่เราได้แบ่งปัน...สู่ผู้คน ย่อมจะเกิดความงอกงามเกิดขึ้นในเราอย่างมากมาย เพราะเสมือนเราได้รับน้ำเย็นชุ่มฉ่ำใจ...รดลงมาที่ใจทำให้เกิดเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่จะทำให้เรากลับก้าวเข้าไปสู่การพัฒนาคุณภาพต่อไปอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
๑๑ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๓
