ทำชั่วยังไงก็หนีไม่พ้น บางคนเข้าใจผิดว่า..ทำชั่วแล้ว..หนีความชั่วได้...หนีความผิดได้..ต่อให้หนีไปไกลแสนไกล..ก็ไม่มีวันหนีกฎแห่งกรรมได้..พระพุทธเจ้าของเราตรัสไว้ว่า...บุคคลไม่ควรดูหมิ่น ‘บาป’ ว่า..“บาปมีประมาณน้อย..จักไม่มาถึง.”แม้หม้อน้ำ..ยังเต็มได้ด้วย..หยาดน้ำที่ตกลง (ทีละหยาด) ได้ฉันใด..ชนพาล..เมื่อสั่งสมบาปแม้ทีละน้อย ๆย่อมเต็มด้วยบาปได้...ฉันนั้น..และบุคคลไม่ควรดูหมิ่น ‘บุญ’ ว่า..“นิดหน่อย..จักไม่มาถึง”แม้หม้อน้ำ..ยังเต็มได้..ด้วยหยาดน้ำที่ตกลงมา (ทีละหยาด ๆ )ได้ฉันใด...ชนผู้มีปัญญา..สั่งสมบุญแม้ที่ละน้อย ๆ..ย่อมเต็มด้วยบุญได้..ฉันนั้น..ขอให้ทุกท่านเข้าใจเถอะว่า..คนที่ทำกรรมชั่วไว้..หนีไปแล้ว..ในอากาศ..ก็ไม่มีวันหนีพ้น...จากความชั่วได้...หนีไปในท่ามกลางมหาสมุทร..ก็ไม่มีวันหนีพ้น..จากความชั่วได้...หนีไปตามซอกภูเขา..ก็ไม่มีวันหนีพ้น..จากความชั่วได้...เพราะถ้าเขาอยู่บนพื้นแผ่นดินไม่ว่าในประเทศใดก็ตาม..แผ่นดินหรือประเทศที่ชื่อว่า...จะพึงหนีพ้น..จากกรรมชั่ว...นั้น ๆ ไม่มีในโลก..จะหนีความชั่วไปให้ไกลแสนไกล..ก็ไม่มีวันหนีพ้นได้..การหนีกฎแห่งกรรม...ไม่มีวันหนีพ้นอย่างแน่นอน..ทำดีได้ดี..............ดีให้ผล...ทำชั่วได้ชั่ว...........ผลชั่วตอบสนอง...ไม่มีใครหนีพ้น.......กฎแห่งกรรม...จงเชื่อมั่น.............ผลกรรมดี – ชั่ว...ที่ตัวทำ ฯ ที่มาลานธรรมจักร