บ่ายวันที่ ๒๖ มี.ค. ๕๓ ผมรู้สึกร้อนผ่าวเมื่ออกมาจากอาคารท่าอากาศยานเชียงใหม่ อากาศยามบ่ายในฤดูร้อนร้อนกว่าอุณหภูมิร่างกายของผมอย่างชัดเจน และเห็นชัดว่ามีหมอกควันในอากาศมาก แต่ไม่ถึงกับเหมือนในเมืองจีนที่เห็นในหนังสือพิมพ์
ค่ำวันเดียวกัน ผมเดินออกจากโรงแรมแคนทารี ฮิลล์ส ไปตามถนนนิมมานเหมินท์ ท่ามกลางอากาศเย็นสบาย หลังพระอาทิตย์ตกอุณหภูมิลดลงจนรู้สึกเย็นสบาย ผมเดินไปกินข้าวซอยที่ร้านขมิ้น ที่ซอย ๕ ขอแนะนำคนที่ชอบข้าวซอยว่าร้านนี้อร่อย
รุ่งขึ้น ๖ โมงเช้าเศษๆ ผมออกไปวิ่งตามเส้นทางที่โรงแรม แคนทารี่ แนะนำ ว่าระยะทาง ๒.๕ ก.ม. คือออกจากนิมมานเหมินท์ ซอย ๑๒ วนตามเข็มนาฬิกาเป็นวงสี่เหลี่ยม ไปตามถนนนิมมานเหมินท์ เลี้ยวขวาเข้าถนนเชียงราย ๒ เลี้ยวขวาเข้าถนน ๑๒๑ เลียบริมคลองชลประทาน เลี้ยวขวาออกถนนห้วยแก้ว จนมาเข้าถนนนิมมานเหมินท์ กลับโรงแรม วิ่งช้าๆ ใช้เวลา ๔๐ นาที ได้ชมวิวและทำความรู้จักพื้นที่บริเวณนี้ ที่เห็นอิทธิพลของการท่องเที่ยว มี serviced apartment มหึมา ๒ หลัง ชื่อชมดอย
ที่จริงผมไม่ทราบชื่อถนนที่วิ่ง แต่กลับมาค้น แผนที่กูเกิ้ลภายหลังได้ จะเห็นว่าชีวิตสมัยนี้สดวกและสนุก อยากค้นหาข้อมูลอะไรก็ค้นได้โดยง่าย ผมไม่เคยนึกเลยว่าชีวิตตนเองจะได้มีสภาพเช่นนี้
เส้นทางวิ่งออกกำลังเส้นทางนี้เหมาะเฉพาะตอนเช้ามืด ที่รถยังไม่มากเท่านั้น ช่วงเวลาอื่นๆ รถมาก อันตราย ตอนวิ่งผ่านถนนสุเทพ ผมสวนกับนักขี่จักรยาน ๒ – ๓ คน คงจะไปขี่ขึ้นดอย เป็นความท้าทายสำหรับนักขี่จักรยาน
อากาศภูเขาเย็นสบายโดยตัวของมันเอง แต่กลางวันในฤดูร้อน อากาศร้อนจากแสงอาทิตย์ ที่โลกเดินทางเข้าไปใกล้ดวงอาทิตย์
บนเส้นทางวิ่งนี้ มีร้านข้าวซอยหลายร้าน และมีร้านเส้นนวลอยู่ตรงต้นถนนนิมมานเหมินท์ตัดถนนห้วยแก้ว ดูโหงวเฮ้งดี วันหลังจะต้องไปชิมเสียหน่อย
สนใจข้าวซอยครับ