ปี๋ใหม่เมือง

      

ประเพณีปี๋ใหม่เมือง 

วันสงกรานต์ปีนี้ของฉันไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย  เพราะจะต้องทำงานเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยว  ณ  อุทยานแห่งชาติศรีลานนา  ซึ่งก็สนุกดีไปอีกแบบ  ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนแต่ก็มีความสุขที่ได้รับความรู้ในวันสงกรานต์

 

 

         วันที่  13  เมษายน  เป็นวันสังขารล่อง  ตอนกลางคืนที่บ้านของฉัน เขาจะจุดประทัดกัน  เชื่อว่าสังขารของคนเราได้ล่วงผ่านไปแล้ว   จึงจุดประทัดเพื่อตอนรับสังขารใหม่ที่จะมาพร้อมกันกับสงกรานต์ (ปี๋ใหม่เมือง)  ยายบอกว่าวันนี้ควรอาบน้ำสระผม  เพื่อเป็นสิริมงคลต้อนรับวันสงกรานต์

 

 

         วันที่  14  เมษายน เป็นวันเน่า ยายฉันบอกว่าอย่าไปทำมงคลในวันนี้ อย่าได้ทะเลาะ วิวาทกันเพราะจะทำให้ทะเลาะกันไปตลอดทั้งปี  ให้พูดจากันไพเราะ  รักใคร่กัน  แล้ววันนี้เป็นวันขนทรายเข้าวัด

 


          พอฉันเลิกงานแล้วฉันก็พาพ่อและแม่ไปขนทราย  ที่หมู่บ้านของเราส่วนใหญ่ก็จะไปหาทรายที่สวยๆ ที่อยู่แถวสวนของชาวบ้านแล้วตักทรายใส่ในถังน้ำคนละ 1 ถัง 

 

 

              จากนั้นก็นำทรายเข้าไปไว้ที่วัด ประเพณีเชื่อว่าการที่เราไปทำบุญที่วัด เราได้นำเอาทรายติดตัวออกจากวัดไปด้วย  ดังนั้นเราก็ควรนำทรายนั้นกลับมาคืนให้กับวัด และมีการแห่ไม้ค้ำสะหรี่เข้าวัดอีกด้วย  โบราณกล่าวว่าตัวเราจะได้พ้นเคราะห์  บ้านเมืองจะสุขสงบ  พุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองต่อไป

 

 

           วันที่  15  เมษายน  เป็นวันพญาวัน  ตอนเช้ายายให้ฉันไปดำหัวผู้เฒ่าผู้แก่  เพื่อขอพรจากผู้ใหญ่ ให้มีความสุข ความเจริญ  มีโชคลาภ  ค้าขายรุ่งเรือง  พอดำหัวผู้เฒ่าผู้แก่เสร็จก็ไปวัดเพื่อไปทำบุญตักบาตร ปักตุงที่เจดีย์ทราย  ฟังธรรมเพื่อรับศีลรับพรจากพระสงฆ์

 

        วันที่  16  เมษายน  เป็นวันปากปี  ตอนเช้าชาวบ้านจะ(ต๋ามขี้สายส่งบ้าน)  จากวัดโดยนำเส้นสายสินที่เชื่อมมาจากวัด  แล้วชาวบ้านก็จะต่อสายสินเชื่อมโยงต่อๆกันมายังที่บ้านของตน  พระสงฆ์ก็จะทำพิธีต่อไป...

 

            ปีใหม่ปีนี้ฉันได้รับความรู้เรื่องประเพณีที่บ้านของฉันมากขึ้น  เพราะทุกๆปีที่ผ่านมาฉันไม่มีโอกาสที่รับรู้ในเรื่องของประเพณี  เพราะว่าฉันต้องเรียนหนังสือและทำงานไปด้วยจึงไม่มีเวลากลับมาบ้าน 

 

          ในปีนี้ฉันมีโอกาสอย่างยิ่ง  ฉันเรียนจบแล้วและฉันก็ได้ตั้งใจไว้ว่าฉันจะสืบสานประเพณีอันดีงามนี้ไว้และจะถ่ายทอดความรู้ที่ได้รับมาบอกต่อให้ลูกให้หลานเพื่อรักษาประเพณีอันดีงามอย่างนี้  ให้คงอยู่คู่กับคนเชียงใหม่ต่อไป