พยาบาลจะดูแลผู้ป่วยจิตเภทอย่างไร
     ในการดูแลผู้ป่วยจิตเภท เมื่อแรกรับผู้ป่วยเข้ามา พยาบาลจะต้องประเมินสภาพจิตแรกรับ สภาพร่างกาย อารมณ์ ประเมินครอบครัว ประเมินผู้ป่วยเรื่องความก้าวร้าว หูแว่ว ภาพหลอน อาการหลงผิด จัดให้อยู่เตียงที่สามารถดูแลใกล้ชิด ตรวจดูอาวุธต่างๆ ยาที่นำติดตัวมา ถ้ามีเก็บไว้กับพยาบาลหรือคืนญาติ
     พยาบาลต้องสร้างสัมพันธภาพ จัดสภาพแวดล้อมให้ปลอดภัย มีอุปกรณ์ที่จำเป็นเท่านั้น ของใช้ต่างๆต้องไม่ใช้วัสดุที่เป็นแก้วเพราะอาจทำให้แตกและนำมาเป็นอาวุธได้ ส่วนใหญ่ใช้เป็นพลาสติก หรือสแตนเลสบางๆ บานเกล็ดต่างๆในหอผู้ป่วยควรใช้บานเกล็ดพลาสติกแทนกระจก ป้องกันการทุบเมื่อก้าวร้าว ผู้ป่วยที่มีอาการหลงผิด หูแว่ว ภาพหลอน พูดคุย ประเมินอาการ บอกสภาพความเป็นจริง หากิจกรรมเบี่ยงเบนความสนใจ ไม่โต้แย้งถกเถียง จัดกลุ่มบำบัด กระตุ้นเข้ากิจกรรมกลุ่มบำบัดตามความเหมาะสม ดูแลให้ได้รับการพักผ่อนที่เพียงพอ       

     การใช้ยา อธิบายความสำคัญของการรับประทานยาให้ผู้ป่วยและญาติทราบ การใช้ยาต้องนานพอ ปริมาณพอ เพื่อไม่ให้โรคกำเริบ ผลข้างเคียงของยาจะมีบ้างเช่นง่วงนอน ปากแห้ง คอแห้ง ตาพร่า ท้องผูก ตัวแข็ง ลิ้นแข็ง น้ำหนักตัวเพิ่ม ความดันต่ำขณะเปลี่ยนท่า ซึ่งแต่ละคนจะตอบสนองยาต่างกัน ผลข้างเคียงมากน้อยต่างกัน ทั้งหมดไม่เป็นอันตราย อาการตัวแข็งลิ้นแข็งมียาแก้ แพทย์จะให้รับประทานควบคู่ไปด้วย  แนะนำให้ค่อยๆลุก ไม่เปลี่ยนท่ารวดเร็ว ระวังหกล้ม ดื่มน้ำมากๆ เดินออกกำลังกายป้องกันท้องผูก ให้รับประทานผักผลไม้ให้เพียงพอ  อธิบายให้ทราบว่าผลข้างเคียงของยาจะค่อยๆ ลดลง ส่วนใหญ่ประมาณ2สัปดาห์จะเริ่มเห็นผลการรักษา
      ขณะรับประทานยาให้ผู้ป่วยรับประทานยาต่อหน้า ให้อ้าปาก กระดกลิ้นให้ดูเพื่อป้องกันการซ่อนยาไว้ใต้ลิ้น  ระวังการคายยาลงแก้วน้ำ การซ่อนยาในมือแล้วทำท่าเอายาเข้าปาก
      การวางแผนการจำหน่าย ประเมินครอบครัวประเมินเรื่องการตระหนักรู้เรื่องการเจ็บป่วย แนวโน้มความร่วมมือในการรับประทานยา การให้ความรู้สำคัญมาก ต้องให้ความรู้เรื่องโรค ยา การดูแลตนเองเมื่อกลับบ้านให้ผู้ป่วยและญาติเข้าใจ เน้นการรับประทานยาต่อเนื่อง การออกกำลังกาย หางานอดิเรกทำ พักผ่อนให้เพียงพอ   โรคจะกำเริบถ้าขาดยา ลดยาเอง ใช้สารเสพติด อดนอน เผชิญความเครียดไม่ได้   
    อย่าลืมประคับประคองจิตใจ ให้กำลังใจญาติเพราะโรคจิตเภทเป็นโรคที่เรื้อรัง หลายรายอาการค่อนข้างรุนแรง   ญาติจะรู้สึกทุกข์ใจพอสมควร