" ลุงแจวเรือจ้าง...กับหนุ่มนักเรียนนอก..."

เด็กหนุ่มคนหนึ่ง...เป็นชาวสงขลา... เรียนเก่งมาก... ได้ทุนไปเรียนอเมริกา...ตั้งแต่เด็ก...จนจบด็อกเตอร์... จึงกลับมาเยี่ยมบ้าน.. บ้านของเด็กหนุ่ม... อยู่อีกฟากหนึ่ง....ของทะเลสาบสงขลา... ต้องนั่งเรือแจว....ข้ามไป...ใช้เวลาแจวประมาณหนึ่งชั่วโมง...

     “เรือที่ติดเครื่องยนต์..ไม่มีเหรอ...ลุง... ?”
     “ไม่มีหรอกหลาน...ที่นี่มันบ้านนอก... มันห่างไกลความเจริญ...มีแต่เรือแจว...”
     “โอ...ล้าสมัยมากเลยนะลุง...โบราณมาก...ที่อเมริกา....เขาใช้เครื่องบินกันแล้วลุง...ลุงยังมานั่งแจวเรืออยู่อีก....ไปส่งผมฝั่งโน้น....เอาเท่าไร...ลุง... ? 80 บาท... OK ...ไปเลยลุง...”

“ในขณะที่ลุงแจวเรือ... หนุ่มนักเรียนนอก....ก็เล่าเรื่องความทันสมัย... ความก้าวหน้า...ความศิวิไลช์...ของอเมริกาให้ลุงฟัง..”

     “เมืองไทย...เมื่อเทียบกับอเมริกาแล้ว...ล้าสมัยมาก.. ไม่รู้คนไทย...อยู่กันได้ยังไง... ?   ทำไมไม่พัฒนา...ทำไมไม่ทำตามเขา...เลียนแบบเขาให้ทัน... ? ลุง...ลุงใช้คอมพิวเตอร์...ใช้อินเตอร์เน็ต...เป็นไหม.. ?”
     “ลุงไม่รู้หรอก...ใช้ไม่เป็น...”
     “โอโฮ้...ลุงไม่รู้เรื่องนี้น่ะ....ชีวิตลุงหายไปแล้ว...25 %... แล้วลุงรู้ไหมว่า....เศรษฐกิจของโลก...ตอนนี้เป็นยังไง... ?”

“ลุงไม่รู้หรอก...”

“ลุงไม่รู้เรื่องนี้นะ..ชีวิตของลุงหายไป...50 % ลุง...ลุงรู้เรื่องนโยบายการค้าโลกไหม...ลุง... ? ลุง...ลุงรู้เรื่องดาวเทียมไหม...ลุง... ?”

“ลุงไม่รู้หรอก...หลานเอ๊ย... ชีวิตของลุง...ลุงรู้อยู่อย่างเดียว...
ว่าจะทำยังไง...ถึงจะแจวเรือให้ถึงฝั่งโน้น... ถ้าลุงไม่รู้เรื่องนี้...ชีวิตของลุง...หายไปแล้ว..75 % พอดีช่วงนั้น... เกิดลมพายุพัดมาอย่างแรง...คลื่นลูกใหญ่มาก...ท้องฟ้ามืดครึ้ม... นี่พ่อหนุ่ม...เรียนหนังสือมาเยอะ...จบดอกเตอร์จากต่างประเทศ... ลุงอยากถามอะไรสักหน่อยได้ไหม... ?”

“ได้...จะถามอะไรหรือลุง.. ?”

“เอ็งว่ายน้ำเป็นไหม... ?”

“ไม่เป็นจ๊ะ...ลุง....”

“ชีวิตของเอ็ง...กำลังจะหายไป 100 % ..แล้วพ่อหนุ่ม...”

“..!!!!!..”