บทที่๘

อวดดี

แม้นมิได้เป็นมหาชลาใหญ่

จะขอเป็นธารใสในไพรสูง

ไหลหล่อเลี้ยงชีพไม้ใหญ่ยางยูง

เลี้ยงบำรุงชีวิตดื่นชูชื่นชม

แม้นเป็นเพียงหยาดใสในไพรกว้าง

แต่ภูมิใจในงานเกียรติสร้างสม

ทระนงคงคุณค่าท้าโลกชม

เพียงหนึ่งหยดรดเพื่อบ่มสังคมงาม

แม้นได้เป็นมหาชลาใหญ่

แต่เค็มขาดบาดใจใครไต่ถาม

ไร้ประโยชน์แม้รดหญ้าหาได้งาม

มีแต่ลามโลภยุ่งมุ่งกอบโกย

จึงอวดดีด้วยมีดีที่จะอวด

อวดความหยิ่งยิ่งยวดอวดอดโหย

ไม่คุกเข่าครวญคร่ำร่ำโอดโอย

แม้นถูกโบยร้อยยกหวายให้ตายเอง