วันนี้ขอร้อยรสบทกลอนใหม่                       นำธรรมะมาให้พอกล่อมเกลาจิต

เกิดเป็นคน รู้จักตน ใช้ชีวิต                        รู้จักคิด การเป็นคน ให้เหมือนคน

อีกทั้งไม่ ถือตน เป็นข้อใหญ่                      อีกทั้งไม่ หยามใคร แม้สักหน

อีกทั้งไม่ ก่อการ ประจานตน                      ไม่เป็นคน อกุศล จนปัญญา

ไม่ก่อเวร ก่อกรรมตื๊อ ถือทิฐิ                      ไม่ตำหนิ ติใคร ให้ขายหน้า

รู้จักคิด ติดในใจ ทุกเวลา                           รู้คุณค่า เกิดมา เป็นชาติคน

ใครที่เคยเผลอผิดคิดเสียใหม่                     ควรทำใจ ให้ผ่องแผ้ว เป็นกุศล

รู้จักคิด รู้จักค่า ความเป็นคน                      รู้หลีกพ้น บ่วงกรรม ด้วยธรรมา(มะ)