“ฝันให้ไกล แล้วไปให้ถึง ใช่มั้ยจ๊ะ หมูเทพเจ้าทั้งหลาย?”

หวัดดีจ้าเป็นอย่างไรกันบ้างจ้า

ช่วงนีมีพายุเข้าก็ระมัดระวังกันด้วยนะ ขับรถขับราก็ดูดีดีด้วยนะจ๊ะ

โอเคกลับมาเรื่องของเรากันดีกว่า 

วันนี้เรามีเรื่องโดนใจมาเล่าให้ฟัง

คือ เรื่องนี้ต้องขอบคุณเพื่อน hanako มากมายที่ได้นำเรื่องเล่าดีดีมาฝากเรา เราก็เลยขอนำมาบอกต่อเพื่อนๆอีกทีละกัน รับรองฟังแล้วจี๊ด แน่นอน

                เรื่องนี้นำมาจากหนังสือ ชื่อหมูบินได้ ละกัน

เรื่องมีอยู่ว่า มีหมู ชื่อ บูลิน (นามสมมติ) เกิดมามีปีกติดอยู่ที่หลังตั้งแต่เกิด

 

 

แม่จ้าอะไรอยู่ที่หลังหนู?

 เค้าเรียกว่าปีกจ๊ะ

 ถ้าหนูมีปีก หนูก็ต้องบินได้ใช่มั้ยจ๊ะ?

 แม่หมูก็ยิ้มแล้วเดินจากไป

 

 

หลังจากนั้น บูลิน ก็ไปเล่าให้หมูตัวอื่นๆฟัง ว่าตนจะบิน ให้ได้

 

 

555+ อะไรนะ ! เป็นหมูจะไปบินได้อย่างไร

 เป็นหมูมีหน้าที่แค่กินกับนอนกลางวันแค่นั้น

 

 

แต่บูลินก็ไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่ฝึกบิน

จึงทำให้นอนและกินน้อยกว่าหมูตัวอื่นๆ

 

จนกระทั่งคนในหมู่บ้านพากันนินทา ว่า

บูลินเป็นโรคร้าย หรือ เป็นบ้ารึเปล่า?

 

จึงทำให้หัวหน้าหมูมาพูดกับบูลินว่า 

 

 

เจ้าจะอยากบินไปทำไม ?มีจุดประสงค์ อะไร

การที่บินได้รึไม่ก็ไม่ใช่เรื่องจำเป็นสำหรับหมูอย่างเรา

 

“อย่าไปคาดหวังกับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลย

เพราะถ้าเจ้าทำไม่สำเร็จ เจ้าจะเจ็บปวดนะเจ้าหมูน้อย”

 และถ้าเจ้ายังไม่เลิกหัดบิน เจ้าจะต้องถูกขับไล่ออกจากหมู่บ้าน

 

 

บูลิน รู้สึกเสียใจมากที่ได้ฟัง เช่นนั้น

 

 

 

ทั้งก็กลัว กลัวที่จะถูกขับไล่ออกจากหมู่บ้าน

 

เค้าคิดว่าการที่เกิดมาแตกต่างจากหมูตัวอื่นเป็นเรื่องประหลาด

 

และทำให้ไม่มีใครคบด้วย และท้อมากเหลือเกิน

 

บูลินจึงล้มเลิกความตั้งใจและกินนอนเหมือนหมูตัวอื่น

 

จนกระทั่งปีกนั้นได้หลุดออกจากตัวไป

 

บูลินก็กลายเป็นหมูธรรมดาตัวนึงเท่านั้นเอง

           

เมื่อเวลา ผ่านไป ก็มีเรื่องเล่าว่าจะมีหมูเทพเจ้า ผ่านมาทางนี้

หมู่บ้านหมูก็เลยดีใจ และพากันเตรียมการต้อนรับอย่างดี

แต่พอถึงเวลาหมูทุกตัวก็พากันมองหา

ว่าหมูเทพเจ้าจะมาทางไหน มองซ้าย มองขวา

มองหน้า มองหลัง แล้วก็ไม่เห็น

 จนกระทั่งหมูตัวนึง เงยหน้ามองบนฟ้า

 

ก็เห็นหมูเทพเจ้าบินอยู่บนฟ้า

รูปร่างบอบบาง สันทัด มีปีกสีขาวใหญ่มาก และสง่างามมาก 

 

 

หมูทุกตัวก็มารุมล้อมหมูเทพเจ้าไว้

หาอาหารให้กิน

 เห่อมาช่วงแรก แต่พอสายหมูทุกตัวก็เบื่อ

และพากันแยกย้ายไปกินและนอนเหมือนเคย

อยู่ก็แต่บูลิน และหมูเทพเจ้า

 

 

อ้าว ทำไมท่านไม่ไปนอนละ

ข้านอนไม่ได้หรอก ข้ามีเรื่องสงสัยหลายเรื่อง อยากถามท่าน

ได้สิ ข้ามาก็เพราะสาเหตุนี้นั่นแหละ

 

ท่านมีปีกตั้งแต่เกิดเลยหรอ?

ไม่หรอก ข้าไม่ได้มีปีกมาตั้งแต่เกิดหรอก

แต่ข้าแค่อยากบินได้เท่านั้นเอง

เพราะว่าข้าไปถามแม่ข้าว่า

ข้าอยากบิน แม่ข้าก็บอกว่าบินสิ

ไม่แน่นะลูกอาจเป็นหมูตัวแรกที่บินได้ก็ได้

หลังจากนั้นข้าก็หัดบินมาเรื่อย

ทำทุกอย่างเพื่อให้ข้าบินได้

นานเหมือนกันนะกว่าจะได้

จนกระทั่งวันนึงข้าก็มีปีกงอกออกมาจากตัว

 และบินได้อย่างทุกวันนี้นี่แหละ

ข้าถึงกินอะไรมากไม่ได้ไง เพราะว่าข้าอาจบินไม่ขึ้น

พอจบบทสนทนา หมูเทพเจ้าก็กลับ

เหลือแต่บูลินที่ยืนนิ่ง อึ้ง

แต่ก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกันว่าทำไมมีความรู้สึกเช่นนี้

จนเวลาผ่านไป บูลินก็กลายมาเป็นแม่หมู

แม่จ๋า แม่จ๋า หนูอยากบินได้เหมือนกับเทพเจ้าหมู

หนูจะบินได้มั้ยจ๊ะ

บูลินยิ้ม

         จบ

เป็นอย่างไรกันบ้างคะ จี๊ดมั้ยล่ะ

เพราะตอนที่ hanako เล่าให้เราฟัง เราจี๊ด สุดสุด

แว๊บแรกคิดเลย ตอนนี้เราเป็นหมูที่ปีกใกล้หลุดเต็มที

แล้วเพื่อนๆละ ตอนนี้เป็นหมูแบบไหน?

นี่แหละที่เค้าเรียกว่า

 

มีพรสวรรค์อย่างเดียวก็ไม่ได้ช่วยอะไร ถ้าเราไม่มีพรแสวงควบคู่ไปด้วย

ถึงแม้เราจะมีปีกเหมือนกับ บูลิน แต่ไม่นำมาใช้  เราจะไม่มีวันบินได้

 

แต่ถึงเราเกิดมาไม่มีปีก 

ทำไงล่ะ?

 ทำไง ถึงจะบินได้

หาให้เจอ  (CALLED)

เชื่อว่าสักวันนึง  จะมีหมูเทพเจ้า ที่ 2,3,4 ……. เกิดขึ้นอย่างแน่นอน

 

“ฝันให้ไกล แล้วไปให้ถึง ใช่มั้ยจ๊ะ หมูเทพเจ้าทั้งหลาย?”