วันนี้ได้รับ email ฉบับหนึ่งอ่านแล้วรู้สึกภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในความสำเร็จของนักศึกษา ซึ่งเมื่อสี่ปีก่อนเขายังไม่มีสัญชาติไทย แต่ปัจจุบันได้รับสัญชาติไทยแล้วและเป็นต้นตระกูลของคนไทยตระกูลหนึ่ง ต้องขอขอบคุณที่ทุกคนที่ให้ความช่วยเหลือนักศึกษาคนนี้มาต่อเนื่อง ด้วยจิตใจที่ตั้งใจจริงด้านมนุษยธรรม
ครั้งที่ผมดำรงตำแหน่งรองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น รับผิดชอบการรับเข้านักศึกษาของคณะวิศวกรรมศาสตร์ เมื่อ 4 ปีก่อนมีนักศึกษาคนหนึ่งมีรายชื่อสอบผ่านเพื่อเข้าสัมภาษณ์ โดยในช่องนามสกุลระบุว่า "ไม่มีนามสกุล" ซึ่งเป็นที่สงสัย เมื่อนักศึกษาคนนี้มา ผมขอพบจึงทราบว่าเป็นบุุคคลที่มาจากค่ายผู้อพยพชายแดนแห่งหนึ่ง เขากำเนิดจากพ่อแม่ต่างด้าวในค่ายอพยพ จึงไม่มีสัญชาติ ทำให้ไม่มีนามสกุล แต่สิ่งที่พบจากการสัมภาษณ์และสายตาของนักศึกษาคนนี้คือความมุ่งมั่น ตั้งใจ เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งความอดทน สู้ชีวิต ผมและคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ขณะนั้น (รศ.ดร.กิตติชัย ไตรรัตนศิริชัย) เห็นว่าต้องหาทางช่วยเหลือทางมนุษยธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางการศึกษา แม้ว่าในเชิงกฎหมายอาจจะมีข้อจำกัดในการปฏิบัติ แต่ด้วยความช่วยเหลือของรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการและวิเทศสัมพันธ์ (รศ.ดร.กุลธิดา ท้วมสุข) ในการให้แนวทางในการดำเนินการในมหาวิทยาลัย การช่วยเหลืออย่างสม่ำเสมอจาก ผศ.ดร.กานดา สายแก้ว ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้ช่วยคณบดีฝ่ายวิชาการ และคณาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ทุกคน ในความเป็นอยู่ของนักศึกษา พร้อมทั้งการสนับสนุนช่วยเหลือสนับสนุนทุนการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ โดยฝ่ายพัฒนานักศึกษา นักศึกษาคนนี้ได้ตั้งใจเรียน และช่วยเหลืองานคณะวิศวกรรมศาสตร์ มาตลอด ทำให้วันนี้ เขาสำเร็จการศึกษาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว กำลังจะออกไปทำหน้าที่ทดแทนคุณแผ่นดินเกิดของเขา ผมหวังว่าเขาจะเป็นคนดี มุ่งพัฒนาตนเอง ให้สามารถแทนคุณแผ่นดิน สร้างเกียรติให้วงศ์ตระกูลที่ตัวเองเป็นต้นตระกูลได้
จึงขอนำเนื้อหาเมล์มาให้อ่าน
สวัสดีครับอาจารย์
อาจารย์ยังจำผมได้ไหมครับ "นักศึกษาคนนึง ที่เมื่อ 4 ปีที่เเล้วนั้น นักศึกษาคนนี้ไม่มีนามสกุล และไม่ได้เป้นคนสัญชาติไทย" การลงทะเบียนเรียนในตอนนั้นวุ่นวาย มาก ผมไม่รู้เรื่องการลงทะเบียนเลยครับ และไม่รู้เรื่องการจ่ายเงินค่าเทอม เลยด้วยซ้ำครับ (ไม่รู้อะไรเลยครับ ถ้าไม่ได้พี่แดงช่วยเรื่องทุนผมก็ คงไม่รู้จะทำยังไงเลยครับ)ไม่ได้รายงานตัวผ่านทางอินเทอร์เน็ต จนเกือบจะไม่ได้เรียน แต่ก็มีอาจารย์ที่พาผมไปพบรองอธิการบดีเพื่อช่วยเหลือเรื่องสัญชาติ และอาจารย์ก็ช่วยให้ผมลงทะเบียนได้ สำเร็จ จนในวันนี้ผมได้สัญชาติไทยเเล้วครับแล้วผมก็ตั้งนามสกุล ใหม่เป็น "xxxxxxxxxxxx"
ในตอนนี้ผมได้สำเร็จการศึกษาแล้วครับ ผมจึงอยากขอขอบพระคุณอาจารย์มากๆ เลยครับ ที่ทำให้ผมได้มีวันนี้ ทำให้ผมได้เป็นเกียร์มอดินแดง GEAR#43 ครับ
ตั้งแต่ช่วยนักศึกษามาหลายคน เพิ่งเห็นคนนี้ค่ะที่เขียนอีเมลขอบคุณทุกคนที่ช่วยเค้า ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์ ต้อม หรืออาจารย์อนัตต์ พอดีต้อมและ อ อนัตต์ได้ช่วยทำให้เค้าได้งานทำด้วยค่ะ ต้อมนับถือในความกตัญญูของเค้าเป็นอย่างยิ่ง MSN ของเค้าก็มีคำที่เตือนใจเค้าที่วัยรุ่นนักศึกษาน้อยคนจะเขียนเหมือนเค้า คือ รักแม่ที่สุดในโลก
ขอขอบคุณอาจารย์และผู้บริหารที่เกี่ยวข้องทุกคนที่ให้โอกาสการศึกษากับเค้าค่ะ
ตั้งแต่ทำงานมา 10 กว่าปี อยู่ฝ่ายพัฒนา นศ.คณะวิศวฯ เคยช่วยเหลือ นศ.มาก็หลายคน ส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กดีกันนะคะ แต่สำหรับคนนี้ จะพิเศษมากกว่าคนอื่น ชอบใจเค้ามาก ที่เค้าไม่เคยท้อถอยกับชีวิตเลย ไม่เคยเอ่ยปากขอคำช่วยเหลือ ถ้าตัวเองทำได้ พี่แดงดีใจ และปลื้มใจกับเค้ามาก ที่เค้ามีความคิดแบบนี้ การกตัญญูรู้คุณกับผู้ที่เคยช่วยเหลือตัวเอง นะสุดยอดเลยค่ะ ภูมิใจที่มีเกียร์มอดินแดงแบบนี้ค่ะ ขอให้เค้าประสบผลสำเร็จในชีวิตทุก ๆ ด้านค่ะ