ไม่นานมานี้มีดิฉันโอกาสได้เข้าร่วมประชุมกับสภาการศึกษาแห่งชาติ เมื่อได้รับเชิญแวบแรกที่รู้สึกคือ เหมือนดีใจที่จะได้กลับไปสู่แวดวงบรรยากาศเก่าๆ ที่สกศ.เคยเชิญครูต้นแบบและครูแห่งชาติมาทำกิจกรรมร่วมกัน ขอบคุณ สกศ.นะคะที่ทำให้มีพื้นที่เช่นนี้อีก ทั้งตลอดมาแม้จะห่างหายไปแต่ สกศ. ก็ยังคงส่งข่าวคราวข้อมูลใหม่ๆในการพัฒนาการศึกษาและพัฒนาตนเองมาให้อยู่เสมอ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
การประชุมนี้เป็นโครงการเสริมพลังปัญญาครูต้นแบบและครูแห่งชาติเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน โดยมีกิจกรรมการจัดการความรู้ด้วยเรื่องเล่าเร้าพลัง ตรงนี้แหล่ะค่ะที่อยากนำมาเล่าสู่กันฟัง
เมื่อเริ่มต้นกิจกรรม วิทยากรบอกว่าให้เล่าเรื่องที่ตนเองประสบความสำเร็จและภาคภูมิใจในการจัดการเรี
ยนรู้ของตัวเอง
เมื่อแรกก็รู้สึกขัดเขินที่จะพูดแสดงตนเองเช่นนี้ กังวลว่าเพื่อนร่วมกลุ่มจะคิดอย่างไร จะว่าเราโอ้อวดหรือไม่ แต่จะอย่างไรก็ต้องพูดค่ะเพราะกิจกรรมมันบังคับอยู่ ระหว่างนั้นเองวิทยากรก็กำชับอีกว่า ให้เปิดใจกว้างและคิดในทางบวก ก็พยายามกำกับจิตใจอย่างนั้น (อยากบอกว่าอย่าลืมนะคะว่าที่ประชุมนี้มีแต่คุณครูที่ผ่านการคัดเลือกในผลงานมาแล้วทั้งนั้น) บางครั้งก็วอกแวกบ้างอดคิดไม่บวก แต่เมื่อใจนิ่งแล้วประโยชน์ที่ได้รับนั้นมากมาย ทุกสิ่งทุกเทคนิคที่ได้ฟังสามารถนำกลับไปปรับใช้ในการจัดการเรียนรู้ได้หมดเลย
เมื่อใจเปิดกว้างและคิดแต่ในทางที่ดี ให้เกียรติกัน สิ่งที่ดีๆ ก็หลั่งไหลเข้ามาหาเรา นี่คือสิ่งที่ดิฉันได้รับจากกิจกรรมนี้ นอกเหนือไปจากตัวองค์ความรู้ทั้งหลาย ถ้าเราทุกคนหรือส่วนใหญ่ทำได้ "เปิดใจให้กว้าง คิดแต่ในทางที่ดี และให้เกียรติแก่ผู้คน" ดิฉันเชื่อว่า เราก็จะมีความสุขในสิ่งที่เราทำ เหมือนที่ดิฉันได้รับจากการไปประชุมครั้งนี้ อยากให้เพื่อนๆ ได้รู้สึกเช่นนี้บ้างค่ะ
พบกันอีกครั้งในคราวต่อไปนะคะ
