หลายเดือนก่อน ข้าพเจ้าได้รับฟอร์เวิร์ดเมลล์ หรือที่เขาเรียกกันว่าเมลล์หางว่าว
จากเพื่อนคนหนึ่ง หลังจากอ่านเมลล์นั้นแล้ว ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่คอ มันตื้นตัน ปลาบปลื้มอยู่ลึกๆในใจ เพราะข้อความในนั้นมันทำให้ข้าพเจ้าระลึกถึงใครหลายคนที่ผ่านมาในชีวิต ทั้งในตอนเยาว์วัย วัยรุ่น วัยทำงาน ที่บ่อยครั้งเรานั้นขาดการติดต่อ หรือละเลยที่จะส่งข่าว เรื่องราวมีอยู่ว่า
มีเณรน้อยองค์หนึ่ง นั่งสนทนาธรรมกับพุทธองค์
เณรน้อย :ขอให้เพื่อนของฉันทุกคนมีความสุข สุขภาพดี ตลอดไป
พุทธองค์พูดว่า : ขอได้เพียง 4 วันเท่านั้น
เณรน้อย :ได้ ถ้างั้นขอวันฤดูใบไม้ผลิ วันฤดูร้อน วันฤดูใบไม้ร่วง วันฤดูหนาว
พุทธองค์ : 3 วัน
เณรน้อย : ได้ เมื่อวาน วันนี้ วันพรุ่งนี้
พุทธองค์ : ไม่ได้ ให้ได้แค่ 2 วัน
เณรน้อย : ได้ งั้นเป็นกลางวัน และ กลางคืน
พุทธองค์ : ไม่ได้มากไป ให้ได้วันเดียว
เณรน้อย : อ๋อ ได้
พุทธองค์ : วันไหนล่ะ
เณรน้อย : ขอเป็นวันที่เพื่อนๆของฉันยังมีชีวิตอยู่
พุทธองค์ : หัวเราะแล้วพูดว่า "นับแต่นี้ไปเพื่อนๆของเธอจะมีความสุข มีสุขภาพ
แข็งแรงทุกๆวัน "
ปล. พุทธองค์พูดว่า "เพื่อนที่ดีไม่ควรขาดการติดต่อ"
อ่านข้อความนี้แล้ว ทำให้นึกได้ว่า เพื่อนคนนี้เขาคงต้องการบอกอะไรบางอย่างกับข้าพเจ้า เขาคงคิดถึงและอยากให้ข้าพเจ้าติดต่อกลับเขากระมัง หลังจากที่ห่างหายจากการติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน ตั้งใจไว้ว่าจะต้องรีบติดต่อกลับให้เร็วที่สุด เพราะไม่อยากเป็นเพื่อนที่ไม่ดี
