วันนี้มีเรื่องสนุกๆมาเล่าให้เพื่อนๆฟัง...เกี่ยวกับอำนาจซื้อของ"ผู้หญิง"(ซึ่งหมายถึงผู้เขียนเองค่ะ) เมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ผู้เขียนได้ไปทำธุระที่ กทม. และตั้งใจจะไปเดินสำเพ็งเพื่อซื้อชุดแต่งรถ Man.U.ก็ถามทางเพื่อนที่เคยไป มันก็บอกว่าให้นั่งใต้ดินจากจตุจักรไปลงหัวลำโพง เราก็ไปตามนั้น ค่าโดยสาร 41 บาท นั่งซะคุ้ม(เกือบจะต้นทางไปปลายทาง) หวังว่าจะเจอ"คุณลุง"บ้างแต่ก็ไม่เจอ!! ได้แต่ฟังเสียงหวานๆของพี่แอ้ม สโรชา ที่คอยประกาศสถานีต่างๆ

         ไปลงที่สถานีหัวลำโพง รถใต้ดินมันเลี้ยวกลับด้วยอ่ะ (เพิ่งรุ้) ยังกะบ้านนอกเข้ากรุงเป็นครั้งแรก โห!!  สถานีหัวลำโพง..เหมือนในหนังเลย ถ่ายรูปๆๆ..เพื่อนที่ไปด้วยบอก "อย่าเลย กุอายเค้า" กรำ!! ไปไงต่อวะ..โทรถามดิ..อ๋อ นั่งแท็กซี่ไปเลย ไปลงที่ธนาคารกรุงศรีฯนะ ซอยนั้นของน่ารักๆเยอะ เคๆ...

          โบกแท็กซี่ไปสำเพ็ง ลุงแกก็ถาม ส่วนไหนของสำเพ็งละหนู ตรงธนาคารกรุงศรีอ่ะค่ะ ลุงแกก็ขับพาไปเรื่อยๆ ผ่านย่านเยาวราช โห!! นี่เหรอ เยาวราช...เพิ่งเคยมาเป็นครั้งแรก ตื่นเต้นๆ แล้ววัดนี่วัดอะไรคะ คนเยอะจัง..อ๋อ วันไตรมิตรฯอ่ะหนู ที่มีพระทองคำไง ..เออวะ เด๋วขากลับเรามาแวะ...รถติดมากกกกก ลุงแกคงเบื่อ เลยจอดให้เราลงกลางทาง (แล้วตูจะรุ้มั้ยว่าสำเพ็งมันอยู่ไหน) ลุงหาไม่เจอหรอกหนูธนาคารกรุงศรีอ่ะ แถวนี้เค้าเรียกสำเพ็งหมดแหละ เดินๆหาเอาแล้วกัน...เออ ลงก็ได้วะ เสียค่าเเท็กซี่ไป 53 บาท แบบไม่ถึงจุดหมาย เดินๆๆไปเรื่อยๆก็เจอธนาคารกรุงศรีฯ เอ้า!! ลืมถาม แล้วซอยไหนของกรุงศรีฯวะ ไม่เป็นไร ถือว่าเดินเล่น...ก็เดินๆๆๆไปเรื่อยๆ ของก็ไม่ได้ ซอยนี่ก็ย๊าววว..ยาว ไม่สุดซะที ฝนก็ทำท่าจะตก (-.-') เดินๆๆๆ เพื่อนมันก็บ่น สั่งซื้อทางเวปง่ายกว่ามั้ยย?? เออน่า กุอยากมาเลือกเอง พอสุดซอยก็เข้าอีกซอย ไปโผล่อีกซอย หนุกหนานจริงๆสำเพ็งที่ร้ากก สุดท้ายฝนตกจนได้ก็เลยไปหลบฝนที่ร้านขายตุ๊กตาที่มันไม่น่ามีชุดแต่งรถฯ ลองถามเล่นๆ แต่ดันมีเลยได้มา 3 ชิ้น ราคาพอๆกะในเวปเลยอ่ะ -*- พอฝนเพลาๆก็เดินต่อคราวนี้กระเป๋ารั่วค่ะ ซื้อนั่น นู่น นี่ เป็นว่าเล่น womenomics ทำงานแล้วค่ะ ของบางอย่างก็ไม่มีเหตุผลที่จะซื้อ แต่เพราะราคาส่งมันล่อใจ ชั้นก็เลยซื้อๆๆ เหตุผลพรั่งพรูเป็นระยะๆ ฝากเพื่อนคนโน้นบ้าง คนนี้บ้าง เก็บไว้ใ้ห้เพื่อนวันเกิดบ้างอะไรบ้าง อิอิ ^^

              พอเหนื่อยก็กะว่าจะกลับ แต่ถนนสายนี้เดินรถทางเดียว อ้าวว!! แล้วกุจะกลับยังไง เดินๆๆๆ ไชน่าทาวน์ และแล้วก็ไปเจอป้ายบอกทางไปวัดไตรมิตรฯ อีก 600 เมตร !!แล้วมันไกลแค่ไหนวะ กะไม่ถูก แต่ก็ยังคงเดินๆไปจนถึง เป็นการเดินทางที่ไกลที่สุดในชีวิต เพื่อนที่เอาเครื่องวัดจำนวนก้าวไปมันวัดของมันได้หมื่นกว่าก้าวอ่ะ ^^ ถึงวัดไตรมิตรฯ ได้ขึ้นไปไหว้ซำปอกงก่อนเป็นอันดับแรก ขอให้รวยๆ แล้วก็ไปทำบุญ อยากบูชาพระเศรษฐีนวโกฏิ (รายการหมอลักษณ์ ฟันธง!!) ให้ทำบุญเท่าไรก็ทำ ทำเผื่อคนโน้น คนนี้อีกตามเคย ทำบุญแบบเมามัน เืพราะอยากได้พระกลับบ้านไปบูชา (จิงๆเป็นคนชอบทำบุญอยู่แล้วล่ะ ไม่ได้หวังของนะ แต่มาคราวนี้อยากได้จิงๆแล้วก็มาเจอสิ่งที่กำลังอยากได้ แต่ไม่รุ้จะไปบูชาที่ไหนนอกจากที่นี่) womenomics ทำงานอีกครั้ง หลังจากนั้นก็ได้เข้าไปกราบหลวงพ่อพระทองคำ งดงามด้วยพุทธลักษณะทุกประการ และก็เข้าชมในส่วนจัดแสดงพระทองคำ(หลวงพ่อพระทองคำ)  สมคำร่ำลือจริงๆ อยากให้คนไทยไปชมกันเยอะๆ เค้าจัดแสดงได้ดีจริงๆ 4D อลังการมั่กๆ แล้วก็อยากได้สติ๊กเกอร์พระนารายณ์ทรงครุฑขี่พระราหูไปติดรถด้วย(หมอลักษณ์บอกอีกแหละ ก็ต้องตามเค้าละ มาถึงที่แล้วนี่) แต่ว่าหาไม่เจอจนข้ามถนนเตรียมจะกลับแล้ว เหมือนมีอะไรมาดลใจให้เข้าไปถามเจ้าหน้าที่ว่าเค้าบูชากันที่ไหน พี่เค้าก็บอกแล้วเราก็ไปตามนั้น ลึกลับซับซ้อนจิงๆกว่าจะไปถึง แล้วเราก็ได้สติ๊กเกอร์มาครอบครอง เหมือนเดิมละค่ะ มาถึงที่เเล้วก็ต้องบูชาไปฝากคนนั้น คนนู้น คนนี้..

           พอเดินออกมามีคนลุงคนนึงบอกเราให้เข้าไปให้หลวงพ่อรดน้ำมนต์สิ โชคดีนะเนี่ย มาวันนี้ เราก็งงว่าหลวงพ่ออะไร คนที่ได้มีโอกาสเข้าไปก่อนหน้านี้เเต่ละคนเดินออกมายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เราก็เดินเข้าไปบ้าง ในห้องนั้้นมีเศรษฐีเมืองกรุงนั่งห้อมล้อมหลวงพ่อเต็ทเลย คิดว่าดูไม่ผิดนะว่าเค้าคงเป็นคนรวยอ่ะเเหละ แต่ละคนใส่ทองคอแทบหลุด ที่นิ้วก็มีแหวนเพชรเม็ดเป้งแทบทุกนิ้ว เสื้อผ้าก็เวอซาเช่ เง้อ..ตูมาผิดที่ป่าววะ แต่ก็คลานเข้่าไปหาหลวงพ่อท่านนะ ขอให้ท่านรถน้ำมนต์ให้ ท่านก็ถามว่าจะกลับแล้วหรอ งั้นก็มานี่ เอาของนี่ไป ไหนๆก็มาแล้ว เดินทางกลับปลอดภัย โชคดีๆนะ ในถุงผ้าสีม่วงที่หลวงพ่อให้มานั้น ข้างในมีเหรียญหลวงพ่อเกษม เขมมะโก รุ่นปี 35 พระผงหลวงปู่ทวด แล้วก็เสด็จพ่อ ร.5 พอออกมาก็เลยไปถามเจ้าหน้าที่ว่าพระที่อยู่ในนั้นน่ะ ท่านเป็นใครรึ? อ้าวว ท่านเจ้าคุณไง.. เจ้าคุณธงชัย...วันนี้วันเกิดท่าน อ๋อ!!! นี่หรอคะ ท่านเจ้าคุณธงชัย ได้ยินเเต่ในทีวี เพิ่งมาเห็นเป็นบุญตาวันนี้ แถมท่านได้รดน้ำมนต์ให้และก็ให้ของที่ระลึกอีกด้วย โอ้วว..เป็นบุญจิงๆ หลังจากนั้นก็เดินทางกลับรถฯใต้ดินเหมือนเดิม แล้วก็ไปเดินเซนทรัลลาดพร้าวต่อจนถึง 3 ทุ่ม เห้อออ!!! เหนื่อย แต่ก็คุ้มมากกับการเดินทางครั้งนี้ เบ็ดเสร็จงานนี้หมดไป 6,800 แบบงงๆ

        ใครอ่านมาถึงบรรทัดนี้ได้...สุดยอดมากค่ะ..ขอบคุณที่ติดตาม แอบติดตาม บังเอิญติดตาม ไม่รู้ว่าแต่ละเรื่องที่เขียนมาจะเข้าสู่หัวข้อ womenomics แล้วหรือยัง แต่ก็จะพยายามทำให้คุณผู้อ่านทุกท่านเข้าใจคำนี้ให้ได้ค่ะ และในบางข้อความอาจจะมีคำหยาบหลุดออกมาอยู่บ้าง ซึ่งเป็นคำที่เพื่อนๆใช้เรียกขานกัน ขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วยค่ะ