ขอบคุณตำรวจทหารไทย ดีๆ ทุกท่านที่เสียสละความสุขส่วนตัวลงไปปฏิบัติหน้าที่เสี่ยงภัยที่ภาคใต้

หลายครั้งที่รู้สึกล้าๆ ว่างๆ เหนื่อยๆ ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไร หมดไฟ แต่ทุกครั้งที่ล้มลงไปผมก็จะหาทางจุดไฟให้ตัวเองทุกครั้ง

ครั้งนี้ก็เหมือนกัน ผมล้าจากการอ่านหนังสือ เตรียมเรียนและสอบอีกครั้งในสามเดือนถัดไป ผมก็ใช้วิธีอย่างที่ผ่านมาทุกครั้งเปิดอ่านเมล์ แล้วก็เขียนบล็อค อ่านบล็อคไปเรื่อยๆ พอได้อะไรดีๆ มาจุดไฟให้ตัวเอง

 เพื่อนผมคนนึงส่งlinkเปิดเพลงมาให้ ชื่อว่าเพลงราตรีสวัสดิ์(กดฟัง) เปิดฟังแล้วก็ดูไปเรื่อยๆ หลายเวอร์ชั่น เห็นรูป ผู้หมวดตี้ ผู้กองแคน แล้วก็พี่น้องทหารหาญตำรวจผู้กล้าที่เข้าไปปฏิบัติหน้าที่คุ้มครองความปลอดภัยชาวบ้านในพื้นที่ สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ดูไปน้ำตาไหลไป

แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือกำลังใจที่เต็มเปี่ยมในการที่จะทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด เรายังทำไม่ดีเหมือน พี่ๆน้องๆเหล่านี้เลย ภาระเรานั้นเล็กน้อยเท่านั้นเมื่อเปรียบเทียบกับภาระของวีรบุรุษเดินดินเหล่านี้ ไม่ว่าจะห่างไกลแค่ไหนก็ตาม ขอให้ท่านทั้งหลายได้โปรดรับรู้ว่ามีกำลังใจและความปรารถนาดีส่งมายังท่านผู้กล้าทั้งหลาย ผมจะทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุด และจะคอยเป็นกำลังใจให้วีรบุรุษเดินดินทุกท่านเสมอ

ขอคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายได้โปรดคุ้มครองดูแลพี่น้องตำรวจทหารผู้กล้าและเสียสละให้อยู่รอดปลอดภัย ตลอดจนให้บ้านเมืองของเราได้เรียนรู้ถึงคุณค่าของความสงบและการแก้ไขปัญหาอย่างสันติด้วยเถิด และขอได้โปรดดลบันดาลให้คนที่คิดไม่ดีได้โปรดกลับใจด้วยเถิด ทุกคนมีพ่อแม่ มีพี่น้อง มีญาติ มิตร ภรรยา ลูก ที่รัก กันทุกคน วันนึงเราก็ต้องแก่ตายกันอยู่แล้ว ทำไมต้องมาฆ่ากันทำร้ายกันอีก เอาเวลาไปทำให้เกิดสิ่งดีๆ ขึ้น จะดีไหม