ไม่ปล่อยวาง จะพบความว่างได้อย่างไร

..............

         ‘ชีวิต’ คือหนึ่งฤดูกาล...ที่ต้องอาศัย ดิน น้ำ ลม ไฟ
..............มีกระแสแห่งการพึ่งพิงอิงอาศัย เพื่อรักษา ‘ใจ’ ให้รู้ ตื่น และเบิกบาน
..............เมื่อได้ ‘ชีวิต’... ฝึกเจริญสติอารักขาจิต และทำงานด้วยทุนของชีวิตคือจิตที่ไม่ขุ่นมัว

........................ไม่เพลินชอบ เพลินชัง เพราะทั้งชอบและชังเป็นอนิจจังทั้งคู่
..............ชีวิตจึงเป็นอิสระและกรุณาผู้อื่นได้ ด้วย กรุณาแห่งหัวใจ
..............ด้วยการรับใช้มวลมนุษยชาติตามพุทธประสงค์ที่พระพุทธองค์ได้ทรงวางรากฐานไว้ว่า...
..............การปฏิบัติบูชาถือเป็นการบูชาอันสูงสุด และในบรรดางานที่พระพุทธองค์ทรงนับว่าเป็นพุทธประสงค์ประการสำคัญที่สุด ก็คือการได้ช่วยเหลือให้สรรพชีวิตรอดพ้นจากความทุกข์

..............เรา...ผู้เป็นธิดาของพระผู้มีพระภาคเจ้า จะขอดำเนินตามรอยทางที่พระพุทธองค์ทรงวางไว้
........................
..............เฉกเช่นที่ได้ปฏิบัติเสมอมา ด้วย... กรุณาแห่งหัวใจ

     คัดลอกมาจากเสถียรธรรมสถาน


นสนีย์ เสถียรสุตคัคักดดกดเเดเดเเสถียรสุต