วันนี้ไปร่วมงานพิธีเปิดศูนย์การเรียนชุมชนหรือกศน.ตำบลของกศน.อำเภอบุณฑริกมาครับทำให้มองเห็นภาพการจัดการศึกษาของบ้านเรา อันที่จริงภาครัฐก็มีหน่วยงานที่รับผิดชอบการจัดการศึกษามากมายหลักก็คือกระทรวงศึกษา กระทรวงมหาดไทยเป็นต้นแต่ภาพที่สะท้อนคุณภาพการศึกษาไทยคือการจัดการศึกษาของเรายังไม่บรรลุเป้าหมายเท่าที่ควรทั้งที่ทุ่มเงินลงไปมากมาย ในเรื่องตัวเลขในการยกระดับการศึกษานั้นดี แต่สภาพความเป็นจริงก็คือประชาชนหรือเยาวชนคนไทยยังไม่มีนิสัยใฝ่รู้ใฝ่เรียนเท่าที่ควร คิดวิเคราะห์ สังเคราะห์ คิดสร้างสรรค์ยังไม่เป็น คิดแยกแยะผิดชอบชั่วดีก็ยังไม่เป็น ดูความล้มเหลวของการศึกษาไทยดูได้จากไหน ดูได้จากสภาพปัญหาสังคมที่เกิดขึ้นในปัจุบันโดยเฉพาะในกลุ่มเยาวชนแต่ก็ใช่จะโทษการศึกษาอย่างเดียวก็ไม่ได้สิ่งแวดล้อมรอบตัวก็มีอิทธิพลมากเช่นกัน จนถึงวันนี้มีการปฏิรูปการศึกษารอบสอง..ผมมองว่าจะปฏิรูปกี่รอบก็ตามถ้าไม่ปฏิรูปใจของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดการศึกษาเสียก่อนก็ไม่มีทางสำเร็จ บางครั้งผู้บริหารหรือครูก็ต้องยอมบาดเจ็บบ้างเพื่อให้ระบบเดินไปได้ ปฏิรูปโครงสร้างก็ติด ปฏิรูประบบการจัดการเรียนการสอนก็ติด โครงการต่างๆที่รัฐหยิบยื่นให้ก็แอบอิงไปด้วยผลประโยชน์ ครูทำผลงานก็แลกด้วยผลประโยชน์ ท้องถิ่นทำโครงการก็ต้องมีผลประโยชน์ จะดีมั๊ยถ้าเราหยุดพักสักนิดคิดยกผลประโยชน์ส่วนตนแต่นำไปมอบให้ประเทศชาติสักวินาทีที่คิดได้ก็น่าจะดีนะผมว่า..
"ที่ใดมีการเปลี่ยนแปลงที่นั่นยอมมีการต่อต้าน"มันเป็นสัจธรรม
(ผมคิดมากไปหรือเปล่าน๊าๆๆๆ)
