ธรรมชาติ และการสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์
“ธรรมชาติ” หมายถึง สิ่งแวดล้อมรอบๆตัวของมนุษย์ เป็นสิ่งที่มีวิวัฒนาการขึ้นมาเอง ปรับเปลี่ยนเองตามสภาพของโลก ธรรมชาติคือ “โลกภายนอก” มองเห็นได้ในลักษณะ “รูปธรรม” มีส่วนที่เป็นรูปร่าง,รูปทรง,ขนาด,พื้นผิวและสีเป็นรูปแบบของตนเอง
“การสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์”นั้น
หมายถึงความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ที่ประดิษฐ์คิดค้นวิธีการและรูปแบบให้เกิดเป็นผลงานทัศนศิลป์แขนงต่างๆกัน
ด้วยการมีธรรมชาติเป็นบ่อเกิดและแรงบันดาลใจซึ่งอาจจะกล่าวโดยรวมได้ว่า
เมื่อมนุษย์มองเห็นสิ่งต่างๆในธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมแล้วเกิดความประทับใจ
มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์
นำไปสู่การถ่ายทอดสิ่งที่ประทับใจนั้นขึ้นมาเป็นผลงานในทางจิตรกรรม,
ประติมากรรม,ภาพพิมพ์
หรือเทคนิควิธีการอื่นๆตามที่ได้คิดค้นขึ้นมา
ธรรมชาติที่เป็นแหล่งการเรียนรู้ทางศิลปะ
ธรรมชาติที่เป็นแหล่งการเรียนรู้ทางศิลปะ คือ
สิ่งที่สามารถมองเห็นและสัมผัสได้
ในธรรมชาติรอบๆตัวมนุษย์
เป็นบ่อเกิดของต้นแบบทางศิลปะตามรูปลักษณะของสิ่งนั้นๆเช่น
รูปทรงและโครงสร้าง คือ สิ่งที่เราสามารถมองเห็นได้เป็นอันดับแรกสุด ในรูปร่าง,รูปทรง,ลักษณะของธรรมชาตินั้น เช่น พืช หิน ดิน ท้องฟ้า ผืนน้ำ เป็นต้น และธรรมชาตินั้นก็จะมีการปรับเปลี่ยนลักษณะของมวล ปริมาตรในขนาดที่เล็กหรือใหญ่แตกต่างกัน และผู้สร้างงานก็จะนำมาเป็นแบบอย่างหรือดัดแปลงแก้ไขให้เกิดรูปทรงและโครงสร้างใหม่ๆในการสร้างสรรค์ทางศิลปะต่อไป
